Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

Κάθε αρχή κι ένα τέλος.

                                                                                                                                                         

   Ο αποχωρισμός ως έννοια, πάντοτε δημιουργεί μία δύσκολη συναισθηματική κατάσταση, ακόμα και όταν γνωρίζεις πως κάποιος κύκλος τελειώνει ή πιο σωστά πρέπει να κλείσει γιατί αυτή είναι η φυσική ροπή του. Σε διάφορες εποχές στην ζωή του, ο άνθρωπος καλείται να κλείσει τον κάθε κύκλο και να ανοίξει έναν καινούργιο. Κλείνει ο κύκλος που έχουμε ως μαθητές, ο κύκλος ως φοιτητές, ο κύκλος που ζούμε κάπου και οφείλουμε να ξεκινήσουμε κάτι από την αρχή. Κλείνεις μία πόρτα ανοίγεις μία άλλη και ούτω καθεξής. Όλες οι λέξεις (τουλάχιστον οι περισσότερες) που περιέχουν ως πρώτο συνθετικό το -από εμπεριέχουν και μία δυσκολία ( λόγου χάρη απογαλακτισμός).   
    Είναι στενάχωρο να ξέρεις πως ένας κύκλος θα κλείσει, πως θα στερηθείς μία κατάσταση και ένα πρόσωπο που έχεις μάθει, πως θα πρέπει να χωριστείς από οικογένεια, φίλους και να αφήσεις την πεπατημένη σου συνήθεια. Κάθε φορά κερδίζεις μία πληθώρα εμπειριών και συνάμα αφήνεις ένα κομμάτι του εαυτού σου.
  Σε μία εποχή όπως η σημερινή, με δύσκολες κοινωνικές συνθήκες, το δύσκολο είναι να μην αλλοιωθεί το μέσα μας και να καταβάλλουμε  την όποια δυνατή προσπάθεια να κρατήσουμε την ουσία αυτών που βιώσαμε. Δεν πρέπει επ'ουδενί να αφήσουμε την αλλαγή της εποχής να μας αλλάξει. Οι δυνατές σχέσεις επιβιώνουν όχι γιατί πρέπει, αλλά επειδή αυτή είναι η φυσική εξέλιξη τους. Δεν επικρατούν εκβιάζοντας κάποια κατάσταση, αλλά γιατί έχουν δυνατά θεμέλια.
   Η επόμενη μέρα μπορεί να είναι αντιφατική, αλλά ποιά αρχή και ποιό τέλος δεν απαιτούν προσπάθεια;

Γράφει η Γωγώ Καραγκιόζη!

1 σχόλιο: