Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Ο νάρκισσος της διπλανής πόρτας


Ο ναρκισσισμός είναι ένα από τα βασικά στοιχεία της εποχής μας. Όσο και αν οι περισσότεροι το μπερδεύουν ως όρο με την αυτοπεποίθηση, ή καλύτερα επιλέγουν να το επονομάζουν έτσι, δεν είναι. Λίγο έως πολύ, όλοι στο χώρο μας έχουμε συναντήσει ανθρώπους με υπερφίαλο εγώ, υπέρμετρη αυτοπεποίθηση συνοδευόμενη με μεγαλομανία και έλλειψη κριτικής στον εαυτό τους. Ως άνθρωπος ο νάρκισσος, είναι κοινωνικός και αυτό είναι που μπερδεύει και παράλληλα δημιουργεί επιρροή στους γύρω του. Έχουν άμεση ανάγκη να αισθάνονται κυρίαρχοι όχι του εαυτού τους μόνο, αλλά και των ανθρώπων που έχουν γύρω τους.

 Καλύπτουν τα δικά τους ελαττώματα κρίνοντας τους πάντες και τα πάντα, αλλά δεν αντέχουν επ’ουδενί να τους κρίνει κάποιος πόσο μάλλον αρνητικά. Είναι δύσκολο να αντέξει κανείς σχέση με τέτοιου είδους ανθρώπους, καθώς είναι δύσκολο να υποβάλλει τον εαυτό του σε σύγκριση άνευ λόγου και παράλογο να θέλει να έχει τέτοιου είδους σχέση που τον προσβάλλει ως οντότητα. Το να είσαι λάτρης του κακέκτυπου εαυτού σου, δεν οδηγεί πουθενά. Η ανάγκη να έχεις τον εαυτό σου σε βάθρο, δεν προσδίδει ουσία στην ζωή, αλλά δείχνει το πόσο ανούσια είναι η ζωή σου.

Η σαθρότητα των σχέσεων που κτίζει ένας νάρκισσος, κάποια στιγμή ρίχνει αυλαία. Αν δεν είσαι ευτυχισμένος με το μέσα σου, ποια η ουσία να κτίσεις ένα ιδανικό περιτύλιγμα που ούτως ή άλλως δεν σου ανήκει; Άλλωστε η αυτοπεποίθηση διαφέρει από το ναρκισσισμό όσο διαφέρει η ικανότητα από τα όνειρα.

Γράφει η Γωγώ Καραγκιόζη!

1 σχόλιο: