Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2016

Αναμένοντας, περιμένοντας...

Όλο περιμένουμε. Να φύγουμε από το σπίτι, να φύγουμε από την δουλειά, να τελειώσει η μέρα να έρθει η επόμενη. Αναμένουμε να περάσει η εβδομάδα, να περάσει ο μήνας, να έρθει μία αργία, να έρθουν τα Χριστούγεννα, το Πάσχα. Περιμένουμε να αλλάξουν οι εποχές, να αλλάξει ο χρόνος.

Έχουμε την παράλογη ελπίδα ότι αυτό που έρχεται είναι πάντοτε καλύτερο από αυτό που φεύγει,χωρίς να γνωρίζουμε τίποτα για το μέλλον, αλλά ως προς παρηγοριά για τον εαυτό μας. Περιμένουμε να μας πούνε σ'αγαπώ, να μας πουν συγγνώμη, να εκφράσουν οι άλλοι τα συναισθήματα τους απένατι μας.

Δημιουργούμε στο μυαλό μας ένα αύριο πασπαλισμένο με χρυσόσκονη και εναποθέτουμε όλο μας το είναι στην προσδοκία αυτού. Είναι μία αντίληψη καθόλα αποδεκτή από το σύνολο του πληθυσμού, η οποία εδραιώνεται όλο και περισσότερο με την κρίση που βιώνουμε. Χάνεται η αξία του χρόνου και δυστυχώς παύουμε να ζούμε την στιγμή, αφού δεν της δίνουμε την σημασία που της πρέπει. Καλώς ή κακώς η ζωή κυλάει εξαιρετικά γρήγορα.

Αντί να αναμένουμε το πολυπόθητο αύριο, ας ζήσουμε το σήμερα όσο δύσκολο και αν είναι. Ας συγχωρήσουμε τους ανθρώπους που μας πλήγωσαν, ας δώσουμε την ευκαιρία να μας γνωρίσουν και τέλοσπαντων ας είμαστε πρόθυμοι να αντιμετωπίσουμε όλα αυτά που μας περιμένουν καλά ή κακά...

Γράφει η Γωγώ Καραγκιόζη. 

2 σχόλια:

  1. Πόσο ωραίο! το τώρα είναι εδώ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ζήστε το τώρα! συγχαρητήρια στην αρθρογράφο σας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή