Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2016

Η Μιλιά=Η οργάνωση που διαδίδει την ελληνική γλώσσα στη Γαλλία.

Έχοντας την τύχη να κάνω την πρακτική μου στη Λυών και πιο συγκεκριμένα στον οργανισμό "Μιλιά", έναν οργανισμό που προωθεί όχι μόνο την ελληνική γλώσσα αλλά και την ελληνική κουλτούρα στη Λυών αλλά και στη Γαλλία γενικότερα, αποφάσισα να ρωτήσω την υπεύθυνη του οργανισμού την κυρία Κλειώ Μπουρνόβα, ψυχολόγο για τον οργανισμό (και την εθελοντική της συμμετοχή) αλλά και για τη ζωή των μεταναστών της Γαλλίας. Παρακάτω θα βρείτε τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις μας.

1) Πώς προέκυψε η ιδέα για τη δημιουργία ενός οργανισμού, μέσα στον οποίο θα διδάσκονται μαθήματα ελληνικών και ποιοι συνέβαλλαν στην πραγματοποίησή της;

Απάντηση: Απάντηση: Τα μαθήματα ελληνικών προϋπάρχουν από την Μιλιά. Στη δεκαετία του ΄60 υπήρχε ήδη ένας δάσκαλος αποσπασμένος από το Υπουργείο, τα μαθήματα ελληνικών γίνονταν στο κτίριο ενός γαλλικού σχολείου. Στη δεκαετία του ΄70, μετά το 1975, τα μαθήματα γίνονταν από έναν ιερέα-δάσκαλο στα πλαίσια της ελληνικής κοινότητας γύρω από την εκκλησία. Παράλληλα στη Λυών το 1997, μία ομάδα Ελλήνων που είχαν εγκατασταθεί στη Λυών μετά από σπουδές, δημιούργησαν ένα πολιτιστικό σύλλογο, που λέγεται Δευκαλίων οι περισσότεροι από εμάς τότε ήμασταν Έλληνες, κυρίως Ελληνίδες με παιδιά σε κοντινές ηλικίες κι όταν τα μικρά μεγάλωσαν θέλαμε να δημιουργήσουμε έναν χώρο, όπου τα ελληνικά δεν θα ήταν μόνο μια γλώσσα μέσα στην οικογένεια, αλλά μια κοινωνική γλώσσα στη Γαλλία κι όχι μόνο στην Ελλάδα.
Έτσι λοιπόν κανονίσαμε πρώτα να βρίσκονται τα παιδιά από την προσχολική ηλικία σ' ένα γκρουπ 8 με 10 μαθητών, που έρχονταν αρχικά στο σπίτι μου, σαν νηπιαγωγείο μια φορά τη βδομάδα κάνοντας μαθήματα μουσικής,ζωγραφικής. Όταν τα παιδιά μας έφτασαν στο δημοτικό τέθηκε το θέμα τι μορφή θα δίναμε σ' αυτό και μετά από συζήτηση αν θα κάναμε κάτι ιδιωτικά εκτός ή αν θα πήγαιναν στα μαθήματα της κοινότητας. Τα πήγαμε στην κοινότητα προσπαθώντας να συναντήσουμε τους Έλληνες δεύτερης και τρίτης γενιάς, όπου τα παιδιά δεν μιλούσαν ελληνικά ή μιλούσαν πολύ λίγο. Γρήγορα είδαμε πως η κατάσταση εκεί, παρά την καλή θέληση του ιεροδάσκαλου ήταν περίεργη, υπήρχε μια απασχόληση όλοι μαζί σ'όλα τα επίπεδα μαζί έδειχνε ότι δεν επέτρεπε η διδασκαλία να γίνεται στις καλύτερες συνθήκες. Εμείς αποφασίσαμε να κάνουμε αιτήματα στο υπουργείο ώστε να ανοίξουμε θέσεις και για άλλους εκπαιδευτικούς. Έχοντας επαφή με τον συντονιστή του 2003 στο Παρίσι, που δεν είχε ενδιαφερθεί ιδιαίτερα, ήρθαμε σε επαφή το 2004 με την καινούργια συντονίστρια εκπαίδευσης στο Παρίσι, την κυρία Κοκκινάκη λέγοντας της πως θέλαμε πάρα πολύ να οργανωθεί το σχολείο σε επίπεδα. Έτσι αρχές Σεπτέμβρη του 2004 ήρθε την ημέρα του αγιασμού και μας είπε πως για να ανοίξουν θέσεις πρέπει να κάνουμε σύλλογο γονέων λέγοντας μας συγκεκριμένα πράγματα για το νομικό πλαίσιο κι ότι η ελληνόγλωσση εκπαίδευση εξαρτάται κυρίως από τους γονείς γιατί δεν είναι υποχρεωτική κι ύστερα από τους εκπαιδευτικούς. Ξεκινήσαμε κάνοντας το σύλλογο νόμιμα, το 2004 με προεδρείο με εκλογές και ο σύλλογος ονομάστηκε Η Μιλιά, όπως η ομιλία. Λειτουργήσαμε για αρκετά χρόνια αφενός στηρίζοντας τη δουλειά των εκπαιδευτικών γιατί αρχίσαμε να έχουμε θέσεις φιλολόγων χάρη στη διεκδίκηση ανοίγματος καινούργιων θέσεων φιλολόγων από το ΥΠΠΘ, αφετέρου στο να διατηρηθεί η επιλογή των ελληνικών στο bac για το οποίο μαζέψαμε πολλές υπογραφές τότε.
Από την άνοιξη του 2014 οι γονείς αποφάσισαν να ανεξαρτητοποιηθεί ο σύλλογος από τον χώρο της εκκλησίας, γιατί η κοινότητα έκανε δικό της σύλλογο κι αποφασίσαμε να συνεργαστούμε με τους εκπροσώπους της πόλης, τον Δήμο της Λυών και με το σπίτι της Ευρώπης και των Ευρωπαίων. Έτσι η Μιλιά έγινε ένας φορέας σε άμεση και συνεχή εργασία με το γραφείο συντονιστή και με μια συνεχή κι ενεργή παρουσία προς το ΥΠΠΘ, ώστε να έχουμε θέσεις εκπαιδευτικών και την αναγνώριση των μαθητών σαν μαθητές του ελληνικού κράτους,

2)Ποια η σχέση των μαθητών σας με την Ελλάδα και για ποιο λόγο εγγράφονται στη Μιλιά;

Απάντηση:Υπάρχουν παιδιά των οποίων οι γονείς είναι Έλληνες ή ή που έχουν ελληνικές ρίζες. Υπάρχουν επίσης ενήλικοι μαθητές που έχουν πιο μακρινή καταγωγή και θέλουν να μάθουν τα ελληνικά γιατί τα θεωρούν απαραίτητο στοιχείο για το αίσθημα της ταυτότητάς τους. Αυτό που εντυπωσιάζει ιδιαίτερα είναι οι Γάλλοι που θέλουν πολύ να μάθουν νέα ελληνικά γιατί είναι φιλέλληνες αλλά σε βαθμό που μπορεί να έχουν υιοθετήσει την Ελλάδα σαν χώρο δεύτερης κατοικίας, έχοντας σπίτια εκεί ή κάποιοι το σκάφος τους. Άλλοι πηγαίνουν τακτικά για τις διακοπές τους, άλλοι θέλουν να εγκατασταθούν μετά τη σύνταξή τους. Άλλοι λατρεύουν την ιστορία της, άλλοι βλέποντας τον τόπο όχι μόνο σαν τόπο αλλά και σαν λαό με τον οποίο θέλουν να μιλήσουν, να νιώσουν ότι επικοινωνούν, ότι μοιράζονται, ότι τον πονούν. Ορισμένοι παντρεύτηκαν Ελληνίδα ή Έλληνα έκαναν οικογένεια και παιδιά. Εκείνοι επιθυμούν έτσι να σμίξουν οι κουλτούρες και η γλώσσα. Έχουμε και πιο σπάνιες περιπτώσεις παιδιών που είτε λόγω φιλίας με ένα ελληνόπουλο είτε από βαθύτερο ενδιαφέρον για την αρχαία Ελλάδα και την μυθολογία πείθουν τα ίδια τους γονείς τους να τα γράψουν στα μαθήματα ελληνικών ! Μας συγκινεί και μας χαροποιεί πολύ ίσως ακόμα πιο πολύ τα τελευταία χρόνια που το θέμα του χρέους και της οικονομικής καταστροφής έφεραν επίσης ένα σημαντικό πλήγμα στη καλή φήμη των Ελλήνων. Χωρίς να έχουμε τα ακραία φαινόμενα συκοφαντίας όπως στη Γερμανία, ζήσαμε και στη Γαλλία μια συνεχή αμφισβήτηση από τα ΜΜΕ και καχυποψία για την αξιοπιστία μας σαν λαός.

3) Πόσους πλέον μαθητές έχει η Μιλιά και σε τί ηλικίες κυμαίνονται;

Απάντηση: Φέτος έχουμε 40 παιδιά και 62 προς το παρόν ενήλικες ,έχοντας υπόψιν ότι ένα μέρος από τα παιδιά είναι τα πολύ μικρά παιδιά του
νηπιαγωγείου. Αυτό ειδικά είναι ίσως ένα από τα πιο όμορφα project, που είχαμε και στήριξε το Γραφείο Συντονιστή. Αρχίσαμε ένα εργαστήρι προσχολικό με νηπιαγωγό, Ελληνογαλλίδα. Έτσι τα παιδιά από τότε που αρχίζουν και το γαλλικό νηπιαγωγείο έρχονται στη Μιλιά όπου ακούν και μοιράζονται τα ελληνικά σε μια συλλογική εμπειρία. Μερικά μιλούν ήδη καλά και άλλα όχι. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο σύλλογος δεν προσφέρει μόνο τα μαθήματα αλλά και τη δυνατότητα στα παιδιά να γνωρίζονται μεταξύ τους και επίσης στους γονείς που τα περιμένουν σ’έναν ευχάριστο και φιλικό χώρο.

4) Ποιες είναι οι εκδηλώσεις-δραστηριότητες που διοργανώνετε στη Μιλιά και ποιες οι αντιδράσεις των μαθητών;

Απάντηση: Απάντηση: Εκτός από ορισμένα παιδιά που είναι πολύ κουρασμένα όλη τη βδομάδα λόγω των μαθημάτων τους, οπότε το να κάνουν μάθημα το Σάββατο είναι λίγο κουραστικό γι'αυτά, οι περισσότεροι συμμετέχουν με μεγάλη όρεξη στις δραστηριότητες μας. Πηγαίνουμε αυθημερόν εκδρομές, μερικές από αυτές είναι η επίσκεψη μας στη Μασσαλία (για να επισκεφθούμε την πινακίδα που έχουν στην παραλία, εκεί που ισχυρίζονται πως είχαν φτάσει οι Έλληνες και οι Φοίνικες). Επίσης επισκεφθήκαμε το Λούβρο στο Παρίσι, ένα μουσείο εδώ στη Λυών με σπάνιες ελληνικές αρχαιότητες και μία κόρη αρχαϊκή, οπότε κάναμε ολόκληρη ξενάγηση. Επιπλέον διοργανώνουμε ορισμένες εκδηλώσεις με μία αφηγήτρια, που αφηγείται ελληνικούς μύθους, όπως π.χ τους άθλους του Ηρακλή κάνοντας ταυτόχρονα και παιχνίδια με την ελληνική γλώσσα.Φέτος έχουμε ένα project, το οποίο ονομάζουμε" Το καραβάνι των ελληνικών λέξεων". Αυτό το project γίνεται με τους εκπαιδευτικούς, που το διαμορφώνουν στις τάξεις το οποίο είτε θα πάρει μορφή δουλειάς γύρω από τις λέξεις είτε θεατρική μορφή. Θα χρησιμοποιηθούν ποιήματα, ενδεχομένως βιωματικές εκφράσεις από τους μαθητές, αυτό μπορεί να γίνει ένας άξονας για να δουλευτεί η γλώσσα κι αφετέρου για να γίνουν πολιτιστικές μορφές, οι οποίες ευελπιστούμε ότι θα μπορέσουν να γίνουν το θέμα μιας ταινίας μικρού μήκους, που θέλουμε να οργανώσουμε εφόσον βρεθεί μια ανταπόκριση με οικονομική στήριξη από κάποιον οργανισμό.Θα θέλαμε να είναι συνδεδεμένο με γαλλικές πόλεις , όπως την grenoble να μην γίνει δηλαδή μόνο εδώ στη Μιλιά αλλά και με εκπαιδευτικούς στο Παρίσι, που θα θελήσουν να συμμετάσχουν σε άμεση συνεργασία με τους συλλόγους γονέων. Θέλουμε επίσης με τον σύλλογο Δευκαλίωνα να φέρουμε Έλληνες λογοτέχνες να μας μιλήσουν για τη δουλειά τους αλλά και για την ελληνική λογοτεχνία.Τέλος επιθυμούμε να κάνουμε μια θεατρική βραδιά στην οποία θα παρακολουθήσουμε μια φαρσοκωμωδία γύρω από το έθιμο της βεντέτας.

5)Ζείτε στη Λυών πολλά χρόνια, θεωρείτε πως κάποιος μπορεί να ενταχθεί σε μία άλλη χώρα πλήρως και να θεωρηθεί μέρος του συνόλου ή πάντα θα είναι ένας "ξένος", όσο καλά κι αν γνωρίζει τη γλώσσα και την κουλτούρα της συγκεκριμένης χώρας;

Απάντηση : Απάντηση : Νομίζω ότι ο κάθε άνθρωπος είναι ιδιαίτερος έτσι κι ο καθένας
είναι μετανάστης με τον τρόπο του. Αυτό σημαίνει ότι σίγουρα παίζει ρόλο η νοοτροπία μιας χώρας για το πώς θα σε δεχτεί και παίζει ρόλο και το τι σχέση έχει η μια χώρα με την άλλη. Εδώ στη Γαλλία ανακάλυψα όσον αφορά τη σχέση, που μπορεί να έχει ένα μέρος του πληθυσμού που λέγεται Άραβες της Αλγερίας διότι η Αλγερία υπήρξε επί πάνω από έναν αιώνα παροικία της Γαλλίας, οι δεσμοί ήταν πολύ στενοί και φυσικά όταν οι δεσμοί αυτοί έσπασαν με τρόπο βίαιο με την ανεξαρτησία της Αλγερίας και με τον πόλεμο της Αλγερίας, αυτό για μένα ήταν ένα από τα παραδείγματα του πώς κάποιος που είναι μετανάστης γιατί υπάρχουν πολλοί από την Αλγερία στη Γαλλία, ζει δυσκολίες λόγω των σχέσεων της ιστορίας παρόλο που πολλοί Αλγεροί είναι κομμάτι αναπόσπαστο της Γαλλίας. Η Γαλλία είναι μια χώρα που δείχνει μια φιλική διάθεση στην Ελλάδα και αναγνωρίζει, ίσως λόγω της αρχαίας Ελλάδας κι όλου αυτού που είχαν εκτιμήσει κι είχαν μορφωθεί οι Γάλλοι επί αιώνες, το να πει κάποιος "Έλληνας" είναι θετικά δεκτός εκτός εξαιρέσεων και το ότι η Γαλλία είναι φιλική στην Ελλάδα έχει μεγάλη σημασία στην ένταξη του μετανάστη. Μιλάμε για μια ένταξη, που επιτρέπει την ιδιαιτερότητα όχι για να κλειστείς σε κάποιο γκέτο είτε ελληνικό είτε άλλο αλλά παραμένοντας συγχρόνως μέσα στην ιδιαίτερη ταυτότητα σου της ελληνικής, έτσι λοιπόν και προσωπικά και μέσα από τη Μιλιά θεωρώ πως είμαι από τους ανθρώπους, που μπορούμε να είμαστε Έλληνες στη Γαλλία έστω κι αν στην Ελλάδα μπορούμε να θεωρούμαστε λίγο Γάλλοι και φυσικά Έλληνες Γάλλοι στη Γαλλία έχοντας πλήρη ένταξη επαγγελματική- προσωπική, αλλά όπως θα μιλάς ελληνικά σαν Έλληνας και γαλλικά σαν Γάλλος. Θεωρώ ότι η εμπειρία στην άλλη χώρα μπορεί να σου επιτρέψει να αναδιοργανώσεις την ελληνική σου ταυτότητα με διαφορετικούς τρόπους, άλλοι με εχθρικό άλλοι με νοσταλγικό, κάποιοι προσπαθούν να καλύψουν πλήρως την καταγωγή τους, πολλοί Έλληνες που ήρθαν σαν πρόσφυγες στη Γαλλία όχι όπως εμείς για να σπουδάσουμε, όταν χρειάζεται να φύγεις από τη χώρα σου σαν πρόσφυγας σου αφήνει μια πληγή, γιατί αναγκάζεσαι επειδή δεν μπορείς να βρεις δουλειά να φύγεις. Στις δύσκολες εποχές των οικονομικών μεταναστών στα εργοστάσια υπήρχε μια τραυματική εμπειρία, όπως αυτοί του 1921 από τη Σμύρνη και οι πολιτικοί πρόσφυγες έρχονται πάντα με την αίσθηση να μην κάνουν πολύ θόρυβο να μην φανούν πολύ κι έτσι σχεδόν σβήνει η ελληνική γλώσσα. Υπήρχαν οικογένειες όπου τα παιδιά τους δεν τα έδιναν ελληνικά ονόματα για να μην ακούγονται σαν ξένοι, ένα μεγάλο διάστημα στη Γαλλία σαν ένταξη σήμαινε να πάρεις ένα γαλλικό όνομα κι ένα γαλλικό επώνυμο για να σβηστεί η καταγωγή και να είσαι πλήρως Γάλλος στους Γάλλους. Στη Γαλλία βέβαια υπάρχει ένα κύμα που διογκώνεται ακροδεξιού ρατσισμού, που έχει θρέψει η ακροδεξιά, το οποίο είναι θλιβερό όχι μόνο γι' αυτούς που είναι ξένοι σαν μετανάστες, είναι θλιβερό ευτυχώς και για πάρα πολλούς Γάλλους. Όταν βλέπεις και στην Ελλάδα ένας σύλλογος γονέων κλείνει το σχολείο για να μην πάνε τα προσφυγόπουλα, βλέπουμε πως στην ίδια χώρα υπάρχουν αντίθετες αντιμετωπίσεις γιατί άλλοι τους βάζουν στην οικογένεια τους. Δεν υπάρχει «στάνταρ» Έλληνας όπως θεωρώ ότι το 100% Έλληνας είναι απλή ψευδαίσθηση .

Ευχαριστούμε την κυρία Κλειώ Μπουρνόβα για τις απαντήσεις της. * Η κυρία Κλειώ Μπουρνόβα είναι ψυχολόγος και ψυχαναλύτρια, μέλος της Ψυχαναλυτικής Εταιρείας Παρισιού, διδάσκει στη σχολή Ψυχολογίας Ε.Ρ.Ρ. Η δουλειά της στην Μιλιά όπως και όλων των μελών του Γραφείου και του Συλλόγου είναι απόλυτα εθελοντική.

Μπορείτε να βρείτε στοιχεία για τον οργανισμό Μιλιά στον ακόλουθο σύνδεσμο :
https://imiliaecolegrecquelyon.com/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου