Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2016

Μισοάδειο ή μισογεμάτο;


Ζούμε σε μία εποχή όπου τα προβλήματα των άλλων είναι πάντα πιο ανούσια από τα δικά μας, ή τουλάχιστον έτσι τα βλέπουμε εμείς. Το ποτήρι, όταν δίνουμε συμβουλές στους δικούς μας ανθρώπους, είναι σχεδόν πάντα μισογεμάτο. Τι γίνεται, όμως, όταν αυτό το αναθεματισμένο ποτήρι αντικατοπτρίζει, όχι μόνο την άποψη μας για ένα θέμα αλλά και την ίδια μας την προσωπικότητα;
  Έχω την τάση, πάντα, λένε να φέρνω την καταστροφή. Να σκέφτομαι το χειρότερο σενάριο, την αποτυχία, την ατυχία και ίσως το "bad end" για τη δική μου προσωπική ζωή. Να βλέπω το ποτήρι μισοάδειο.
 Η αλήθεια είναι πως έχουν δίκιο. Ίσως ο φόβος για την αποτυχία, ίσως η αγωνία για το μέλλον. Κι όμως σχεδόν πάντα, όταν έβλεπα το ποτήρι μισοάδειο κατάφερνα να μην απογοητεύομαι ποτέ στη ζωή μου. Το να σκέφτεσαι την πιο αυστηρή κατάληξη για τον εαυτό σου, για τις προσπάθειες σου, για ό,τι τελοσπάντων σου επιφυλάσσει το σύμπαν, σε βοηθάει να είσαι προετοιμασμένος για ό,τι κακό μπορεί να σου συμβεί.
 Το να είσαι "αμυντικά απαισιόδοξος" σε μία εποχή όπου όλα αιωρούνται, όλα καταστρέφονται, σε βοηθάει να είσαι σε θέση να αντιμετωπίσεις όποια δυσκολία βρεθεί στον δρόμο σου. Όταν εκείνη, δηλαδή, σου χτυπήσει την πόρτα εσύ ήδη θα έχεις ετοιμάσει το σπίτι σου για να τη φιλοξενήσεις. Δεν θα εκπλαγείς, ούτε θα απογοητευτείς πολύ.
 Πάντα φοβόμουν την αποτυχία και τις απώλειες στη ζωή μου. Ίσως με τον δικό μου τρόπο έμαθα να κατευνάζω τον πόνο, όχι να μην τον νιώθω. Έτσι είμαι προετοιμασμένος. Αν η ζωή για εμένα είναι ένα ποτήρι , τότε σίγουρα θα ήταν μισοάδειο, γιατί έτσι θα είχα την ευκαιρία να το γεμίσω ολόκληρο. Κι επειδή τα "μισά" δεν με καλύπτουν, σκέφτομαι να απαντήσω σε όσους θεωρούν πως μόνο με την αισιοδοξία μπορείς να πετύχεις τους στόχους σου, ότι αν είσαι για τα πάντα αισιόδοξος δεν θα σκεφτείς ποτέ τις πιθανές δυσκολίες, που θα χρειαστεί να αντιμετωπίσεις για να τους εκπληρώσεις. Το απρόσμενο τέλος θα σε πιάσει εξ' απροόπτου κι εσύ δεν θα έχεις ετοιμάσει το " plan B".
 Συνήθως, όταν συμβουλεύω κάποιον δικό μου άνθρωπο προσπαθώ να του δείξω πως το δικό του ποτήρι είναι, αν όχι γεμάτο, μισογεμάτο. Ίσως τελικά έτσι είμαστε οι άνθρωποι. Οι καλύτεροι ψυχολόγοι των γύρω μας αλλά οι χειρότεροι θεραπευτές του εαυτού μας.

Υ.Γ=Μισοάδειο ή μισογεμάτο το ποτήρι είναι εκεί και σε περιμένει να το αξιοποιήσεις, είτε καταφέρεις να μειώσεις τη στάθμη του είτε να την αυξήσεις, πρέπει μόνο να προσέξεις ένα πράγμα: να βλέπεις κάθε μέρα το ποτήρι προσέχοντας μήπως σπάσει. Το κυριότερο, όμως, είναι να μην επηρεάζεις τους γύρω σου επειδή η δική σου οπτική γωνία δεν συμπίπτει με των άλλων.

Γράφει ο Ελευθεριάδης Πυθαγόρας Κωνσταντίνος!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου