Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2016

Το να λες ευχαριστώ!

Κάθε μέρα ξυπνάμε και αντι να νιώσουμε τυχεροί και να πούμε ευχαριστώ που ζούμε, το προσπερνάμε  θεωρώντας το, ως το απόλυτο δεδομένο της ζωής μας. Συχνά δεν ικανοποιούμαστε από αυτά που έχουμε ήδη στην ζωή μας, θέλοντας συνεχώς το κάτι παραπάνω. Επιζητούμε το καλύτερο, χωρίς ουσιαστικά να ξέρουμε τι είναι αυτό. Ξεχνάμε να ζήσουμε την στιγμή, και δεν  νοιάζομαστε για αυτά που ήδη έχουμε.  

  Δεν ευχαριστούμε για την υγεία μας, που πολλοί δυστυχώς την στερούνται. Δεν λέμε ευχαριστώ που γύρω μας, έχουμε ανθρώπους που μας νοιάζονται και μας στηρίζουν, αλλά γκρινιάζουμε για όλα εκείνα που θέλουμε να αποκτήσουμε. Θεωρούμε δεδομένες τις φιλίες που έχουμε, την σχέση ζωής που μας δένει με την οικογένεια μας. Δεν σκεφτόμαστε πως ακόμα και αυτούς που δεν πίστεψαν σε εμάς, πρέπει να τους ευχαριστήσουμε γιατί μας έμαθαν πως έχουμε  μεγάλη δύναμη μέσα μας. Δεν τολμούμε  να ευχαριστήσουμε ούτε και τους ανθρώπους που μας εγκατέλειψαν, αφού μας έδωσαν τον χώρο να δημιουργήσουμε εκ νέου σχέσεις.
   Δεν λέμε απλόχερα ευχαριστώ σε αυτόν που μας εξυπηρετεί, αλλά είμαστε μέσα στην αγένεια και την απάθεια για ό,τιδηποτε γίνεται. Ως πυξίδα δεν έχουμε το κοινωνικό καλό πλέον, αλλά καθέ αυτού το ατομικό. Έχουμε ξεχάσει το ανθρώπινο κομμάτι της ζωής και απαλλοτριωνόμαστε από την δυναμική της εξελικτικής της εποχής μας. Το να λες ευχαριστώ ξεχνάμε πως δείχνει ήθος, ευσυνειδησία και άνθρωπο με ευγενή ποιότητα  στο χαρακτήρα.
  Η συμπεριφορά  μας άλλωστε, αποτελεί έναν διάφανο καθρέφτη του εαυτού μας που αντικατοπτρίζει αυτό που είμαστε. Ας ''ευχαριστούμε'' καθημερινά ,λοιπόν...

Γράφει η Γωγώ Καραγκιόζη!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου