Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

Ένα χρόνο μετά...

Έναν χρόνο μετά θα βρεθούμε ξανά. Σ’έναν σχεδόν άδειο όροφο –γνωστοί ,άγνωστοι- και θα κοιταχτούν τα βλέμματά μας. Έναν χρόνο μετά δεν θα σταθώ, δεν θα σκαλίξω πληγές. Έναν χρόνο μετά θα έχω πείσει τον εαυτό μου πως δεν ήσουν κάτι διαφορετικό, πως δεν ένιωσα τίποτα. Σιγά!
 
Έναν χρόνο μετά η καρδιά μου δεν θα χάσει ‘’εκείνον’’ τον χτύπο επειδή σε είδε. Ούτε το σώμα μου θα ταραχθεί στη παρουσία σου. Έναν χρόνο μετά θα μου είσαι ότι είσαι και για τους άλλους και δεν θα έχω ανάγκη τις αναμνήσεις που προσπάθησα να φτιάξουμε. Έναν χρόνο μετά δεν θα μου λείπει το σπίτι. Θα ‘’κλειδώσω’’ την εικόνα του στον φάκελο με τα ‘’αγαπημένα και δεν θα την ξανανοίξω.

  Έναν χρόνο μετά δεν θα περιμένω τηλέφωνο για να μου πεις ‘’ κατέβα!’’. Συμβιβάστηκα με την απουσία σου και στη συνέχεια τη δέχτηκα. Όπως είπες δεν έγινε ,στην τελική, τίποτα! Έναν χρόνο μετά θα ακούσω πάλι τη φωνή σου και θα μου είναι το ίδιο ενοχλητική όπως την πρώτη φορά, ξέρεις, πριν την αγαπήσω. Έναν χρόνο μετά θα κοιτάξω τα μάτια σου και… γαμώτο!

Γράφει η Ολίνα Μακρογιάννη!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου