Τρίτη, 26 Ιουλίου 2016

Δύσκολοι καιροί...

                                                                                                             Σε μια κοινωνία που ολοένα και βυθίζεται, το μόνο που παραμένει ως σταθερά είναι το επίπεδο δυσκολίας που έχουμε να αντιμετωπίσουμε καθημερινά. Έχουν δυσκολέψει οι σχέσεις, η ανεργία μαστίζει και όλα τα πράγματα που θεωρούνταν ως δεδομένα έχουν χαθεί. Τι φταίει και τι δεν φταίει όσο και αν προσπαθήσουμε να το βρούμε, δεν θα ωφελήσει πραγματικά αν δεν αποφασίσουμε να το αλλάξουμε. Δεν θέλει μεγάλη προσπάθεια να αλλάξεις την ‘’ρίζα΄΄ του κακού αλλά απαιτεί  μεγαλύτερη προσπάθεια να δεις τι πρέπει να κάνεις ουσιαστικά για να βελτιώσεις την κοινή εικόνα μιας κοινωνίας που ολοένα και βουλιάζει. Στην φάση που βρισκόμαστε ως κοινωνία και ως επίπεδο, ως επί το πλείστον πλήττεται περισσότερο η νέα γενιά. Πληρώνει τα σφάλματα των προηγούμενων γενεών (όχι πως εκείνη δεν θα κάνει τα δικά της) και μπλέκεται σε ένα γαϊτανάκι εξελίξεων, τις οποίες παρακολουθεί μην έχοντας και τις πολλές επιλογές για να πράξει. Εκεί προκύπτει το μεγάλο ερώτημα στους εκάστοτε νέους για το αν θα προσπαθήσουν να το παλέψουν στην χώρα τους ή αν θα φύγουν για κάποια ξένη χώρα. Φαντάζει εξαιρετικά δύσκολο  να πάρεις μία τέτοιου είδους απόφαση, που σου αλλάζει όλη την ζωή. Από πρακτική άποψη ,το ζητούμενο είναι να πας κάπου που θα αξιοποιήσεις τις γνώσεις σου στο έπακρο και θα λύσεις το θέμα της διαβίωσης σου. Όμως παρόλα ταύτα, αν πας σε μία χώρα που δεν έχεις κάποιο οικείο σου πρόσωπο, ας μην γελιόμαστε, θα λύσεις το ζήτημα της διαβίωσης σου αλλά το ζήτημα της μοναξιάς όχι. Σαφώς και θα γνωρίσεις πρόσωπα που θα κάνεις παρέα, αλλά οικογένεια σου δεν θα είναι. Γιατί όπως και να το κάνουμε η ελληνική οικογένεια έχει κάτι το ‘’μαγικό’’, ένα δέσιμο αλλιώτικο, που δεν το συναντάς εύκολα αλλού σε άλλες χώρες. Όπως και να έχει  ποτέ δεν γίνεσαι ένα με εκείνους, όχι γιατί ενδεχομένως ο ίδιος δεν το θες, αλλά γιατί θα είσαι πάντα για εκείνους ο ξένος. Δεν είναι παράλογο αυτό αν σκεφτούμε πως και εμείς εξαιρετικά σπάνια θα πούμε κάποιον ‘’δικό’’ μας ακόμα και αν παραμένει πολλά χρόνια στην πατρίδα μας. Όποια απόφαση και να παρθεί έχει το δικό της κόστος, το δικό της υπέρ και κατά. Ουδείς  μπορεί να πει ποιο είναι το απόλυτα σωστό και ποιο το λάθος. Σε αυτά τα ζητήματα δεν υπάρχει αντικειμενικότητα. Πρέπει να δεχτούμε ότι  ζούμε σε δύσκολους καιρούς και καθημερινά καλούμαστε να πάρουμε δύσκολες αποφάσεις..

Γράφει η Γωγώ Καραγκιόζη!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου