Πέμπτη, 21 Απριλίου 2016

Μπροστά στο φως το σκοτάδι λυγίζει…


Από τις απαρχές της ανθρώπινης ύπαρξης συναντάται το καλό και το κακό, αυτό το δίπολο που διακατέχει τη ζωή και το "είναι" μας. Είναι τελικά στοιχείο της φύσης μας ή είναι κάτι που προϋπάρχει αυτής; Κάθε άνθρωπος, όπως αναφέρεται στον ινδιάνικο μύθο, κρύβει δύο λύκους μέσα του. Κι οι δύο λιμοκτονούν. Ο ένας λύκος είναι ο θυμός, η ζήλια, το ψέμα, η κακία κι ο άλλος η αγάπη, ο σεβασμός, η αλήθεια και η αξιοπρέπεια. Κάθε μέρα ξεσκίζουν ο ένας τη σάρκα του άλλου.
Σ΄ αυτόν τον αγώνα επιβίωσης τροφή ενδυνάμωσης του λύκου είναι η έλλειψη θάρρους ώστε να σηκώσει το βάρος της συνείδησης από τις πληγές, που προξενήθηκαν εξαιτίας των λόγων και των πράξεων του. Αντιμέτωπος με τον ίδιο του τον εαυτό βρίσκει διέξοδο στην επίθεση. Έτσι, αντιμάχεται και κερδίζει τον αντίπαλο ο οποίος έχει ως κινητήρια δύναμή του την καλοσύνη και την αγάπη. Αναρωτιέμαι… Γιατί; Μήπως δεν φτάνει μόνο η αγάπη; Φυσικά και φτάνει. Ωστόσο, αυτό το χάρισμα αποτελεί ταυτόχρονα και την αχίλλειο πτέρνα του λύκου καθώς η αγάπη δεν έχει την ικανότητα να τραυματίσει ακόμα και αυτόν που της κατακερματίζει τα ενδόμυχα.
Στο πεδίο της μάχης, λοιπόν, το κακό έχοντας γευτεί την ανακούφιση από την νίκη αρχίζει να ράβει την πληγή που προξένησε με αραιές βελονιές. Αραιές γιατί η κλωστή που χρησιμοποιεί αποτελεί ένα κράμα του ψέματος και της δειλίας. Ωστόσο, ο καιρός προχωρά και μαζί του φέρνει τη φθορά καθώς και τα γνωρίσματα της κλωστής, που είναι ευάλωτα απέναντι στον παράγοντα που λέγεται χρόνος. Αυτός θα επιτρέψει στο φως να διεισδύσει στην πληγή σπάζοντας κάθε νήμα ψέματος και πτυχής του κακού. Σ’ αυτό το σημείο η πληγή ανοίγει ξανά βγάζοντας στην επιφάνεια συνάμα με τον πόνο όλη την αλήθεια.
Οι ρόλοι αντιστρέφονται. Η αλήθεια, σε συνεργασία με τον χρόνο θα αποτελέσουν το παυσίπονο της πληγής και θα δώσουν στο καλό το έναυσμα για να κατασπαράξει το κακό. Το κακό εκμηδενίζεται καθώς δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Δεν μπορεί να νικήσει επί της ουσίας το καλό.
Το να ζεις είναι μια συνεχής πρόκληση. Όλοι οι άνθρωποι είναι γενετικά προσανατολισμένοι προς την πρόοδο και τη δημιουργία. Στη διάρκεια της ατέρμονης αυτής προσπάθειας συναντάμε τον φόβο, την απληστία, τον ανταγωνισμό, την επαφή με αρνητικούς ανθρώπους, που έχουν τη δυνατότητα να επηρεάσουν την κρίση μας μ΄ επιβλαβή τρόπο. Ωστόσο, το κλειδί για την πόρτα του καλού είναι η πνευματική καθαρότητα, η ικανότητα ν’ αγαπάμε, η ειλικρίνεια και ο σεβασμός.

Χτίστε γέφυρα επικοινωνίας ανάμεσα στη σκέψη και την ψυχή σας και επιλέξτε τη ζωή, που θέλετε να ζήσετε. Έχετε την ευθύνη των αποφάσεων σας. Μην τραυματίζετε ψυχές, γιατί ο χρόνος θα σας χαρίσει για να πορευτείτε τις Ερινύες. Φανείτε γενναιόδωροι στην αγάπη και στην ειλικρίνεια. Άλλωστε ο άνθρωπος δεν καταφέρνει μόνο όσα δεν ποθεί πραγματικά. Εν τέλει, όσον αφορά την έκβαση της μάχης, ποιος λύκος κερδίζει; Όπως σοφά είπε ο γέροντας στον μύθο κερδίζει ο λύκος που εσύ ο ίδιος επιλέγεις να ταΐσεις.

Συγχαρητήρια στην Αγγελική Κωστοπούλου που κατέλαβε την 4η θέση στον διαγωνισμό αρθρογραφίας μας!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου