Σάββατο, 23 Απριλίου 2016

Μιλώντας με τη νικήτρια του διαγωνισμού, Νίνα Σαμίου, για τη μετανάστευση των νέων.

1)Όταν πήρες μέρος στον διαγωνισμό μας πίστευες πως θα ήσουν η νικήτρια;

  Όταν έστειλα το άρθρο μου ήλπιζα για το καλύτερο! Μετά την ψηφοφορία του κοινού είχα όμως σχεδόν αποκλείσει το ενδεχόμενο να νικήσω..

2)Γιατί επέλεξες το θέμα της μετανάστευσης; Έχεις ήδη εγκατασταθεί σε κάποια άλλη χώρα της Ευρώπης;

Η αλήθεια είναι πως δεν το επέλεξα εγώ, αυτό με επέλεξε. Το άρθρο μου αποτελεί μια προσωπική εξομολόγηση των δυσκολιών που εγώ αντιμετώπισα στον πρώτο μου καιρό στο εξωτερικό. Είχα την μεγάλη τύχη να λάβω υποτροφία για να ασκήσω το επάγγελμά μου στη Γερμανία όπου έχω εγκατασταθεί εδώ και κάποιους μήνες.

 3)Η στιγμή του αποχαιρετισμού με τους δικούς σου ανθρώπους πώς ήταν;

 Η αλήθεια είναι πως τη στιγμή του αποχαιρετισμού δεν μπορείς να συνειδητοποιήσεις πολύ εύκολα τι γίνεται. Ότι η σελίδα αλλάζει και τίποτα δεν θα ναι πια το ίδιο. Αγκαλιάζεσαι και δεν ξέρεις πότε ξανά θα χεις την ευκαιρία να δεις την οικογένεια σου τους φίλους σου.

4)Άφησες ανθρώπους πίσω σου, φίλους σχέσεις που φοβόσουν μήπως δεν διατηρηθούν στον χρόνο;
Φυσικά άφησα φεύγοντας φιλίες ετών και γνώριζα ότι ξεκινάει μια καινούρια δοκιμασία. Δεν το καταλαβαίνεις κατευθείαν πόσο σου λείπουνε αλλά μόλις ηρεμήσεις από τον αρχικό ενθουσιασμό και η καθημερινότητα μπει σε μια τροχιά.. όταν έρθει το πρώτο σαββατόβραδο που δεν θα χεις παρέα και ο πρώτος δισταγμός στο ακουστικό του τηλεφώνου. Να τηλεφωνήσω ή όχι; Οι σχέσεις δοκιμάζονται σε μεγάλο βαθμό πια. Ξέρεις πόσο δύσκολο είναι να κρατάς μια σχέση από το skype; Από εκεί που πίναμε καφέ αντικριστά τώρα να πρέπει να κλείσεις διαδικτυακό ραντεβού για να δεις τους αγαπημένους σου, όποτε και αν ταιριάξουν τα προγράμματα;

5)Όταν διαβάσαμε το άρθρο σου, σαν επιτροπή οι περισσότεροι ανατριχιάσαμε βάζοντας τον εαυτό μας στη θέση σου. Πιστεύεις πως το άρθρο σου ψηφίστηκε επειδή αντιπροσωπεύει πολλούς νέους στις μέρες μας;

Πιστεύω πως ψηφίστηκε γιατί υπάρχουν χιλιάδες ιστορίες παρόμοιες με τη δική μου, κι ο καθένας είτε γονιός είτε συνομήλικος βρήκε κάτι που του γρατζουνάει την πληγή.

6)Μένουμε Ελλάδα και προσπαθούμε εδώ ή φεύγουμε για νέα λιμάνια που θα μας εκτιμήσουν περισσότερο;
Η παραμονή στην Ελλάδα της κρίσης ή η μετανάστευση στο εξωτερικό είναι μια καθαρά προσωπική επιλογή η οποία καθορίζεται και από διάφορους παράγοντες όπως η οικογένεια, οι επαγγελματικές ευκαιρίες, η γνώση της ξένης γλώσσας αλλά και οι προσωπικές φιλοδοξίες. Δεν είναι μια απόφαση που μπορεί κανείς να πάρει εύκολα. Χρειάζεται όμως αποφασιστικότητα, τόλμη και γερές βάσεις για να μπορέσεις να επιλέξεις το σωστό.

7)Στο άρθρο σου έγραφες πως δεν προδίδεις την πατρίδα σου όταν φεύγεις. Εσύ νιώθεις προδομένη από αυτή;

Δεν πιστεύω πως με το να κυνηγάει κανείς τα όνειρα του προδίδει τη χώρα του. Στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή υπάρχουν πολύ περιορισμένες ευκαιρίες για τους νέους οπότε είναι λογικό το ενδιαφέρον να έχει στραφεί σε άλλες χώρες που προσφέρουν θέσεις εργασίας και εξειδίκευσης με πολύ καλύτερες προϋποθέσεις σε σχέση με την Ελλάδα. Δεν ξέρω αν ο χαρακτηρισμός προδομένη ταιριάζει, θα έλεγα μάλλον απογοητευμένη. Απογοήτευση είναι αυτό που αισθάνομαι γιατί πράγματα δεδομένα στο εξωτερικό έχουν γίνει ουτοπικά αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα.

8)Πάλι στο άρθρο σου γράφεις πως θα είσαι πάντα ξένος. Πιστεύεις πως ένας άνθρωπος για να αντέξει στο εξωτερικό πρέπει να τα έχει βρει με τον εαυτό του πρώτα; Να έχει αντέξει τη μοναξιά του;

Σε μία ξένη χώρα πάντα ξένος θα σαι, ωστόσο είναι στο χέρι του καθενός να βρει ανθρώπους που δεν θα τον κάνουν να νιώθει ξένος. Η μοναξιά το πρώτο διάστημα είναι δεδομένη τουλάχιστον μέχρι να δημιουργηθεί ένας νέος κύκλος γνωριμιών. Στις χώρες της κεντρικής Ευρώπης ωστόσο έχει δημιουργηθεί αυτή τη στιγμή ένας τέτοιος πλουραλισμός εθνικοτήτων που όταν βγαίνεις στο δρόμο ακούς τουλάχιστον 3 διαφορετικές γλώσσες. Αυτό και μόνο σε κάνει να νιώθεις λιγότερο μόνος!

9)Τί θα συμβούλευες στους απόφοιτους των σχολών της Ελλάδος; Να κάνουν υπομονή μερικά χρόνια ή να φύγουν απευθείας στο εξωτερικό;
Θα τους συμβούλευα να αφουγκραστούν τις δικιές τους ανάγκες και να εκτιμήσουν τις δυνατότητες τους. Για κάποιον για παράδειγμα που δεν γνωρίζει την ξένη γλώσσα της χώρας που σκέφτεται να φύγει οι ευκαιρίες είναι πολύ περιορισμένες.

10)Αν έχεις φύγει στο εξωτερικό νιώθεις μόνη; Νιώθεις ότι σου λείπουν οι δικοί σου άνθρωποι; Πιστεύεις ότι συνηθίζεται η "ξενιτιά";
Τις περισσότερες φορές προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη και να ανοίγω νέους δρόμους επικοινωνίας με ανθρώπους που εάν έμενα στην Ελλάδα δεν θα ήταν εύκολο να τους γνωρίσω. Φυσικά και υπάρχουν στιγμές νοσταλγίας και μοναξιάς αλλά στα δύσκολα πρέπει να δείχνουμε τη δύναμη μας και να προσαρμοζόμαστε σε νέες καταστάσεις που πιστεύουμε ότι θα μας οδηγήσουν στο στόχο μας.

11)Το έπαθλο του διαγωνισμού ήταν η κοινοποίηση του άρθρου σε πολλές σελίδες στο διαδίκτυο προκειμένου να δοθεί στον νικητή η δυνατότητα να έχει ευκαιρίες για να ακουστεί η γνώμη του, συνεργαζόμενος έτσι και με άλλες σελίδες, που ίσως του ζητήσουν να ξαναγράψει γι'αυτές. Εσύ θα αξιοποιήσεις αυτή την ευκαιρία ώστε να γράψεις όχι μόνο για τη σελίδα μας αλλά και γι' άλλες, προκειμένου να ασχοληθείς με την αρθρογραφία; Ή απλώς ήθελες να συμμετάσχεις στον συγκεκριμένο διαγωνισμό κι έπειτα να ασχοληθείς με το επάγγελμα σου και μόνο;

Το να γράφω είναι για μένα τρόπος έκφρασης και προσωπικού εξαγνισμού. Θα ήθελα πολύ να ασχοληθώ στο μέλλον με την αρθρογραφία παράλληλα φυσικά με την οδοντιατρική όπως και το κάνω από τα μαθητικά και φοιτητικά μου χρόνια εκμεταλλευόμενη κάθε ευκαιρία, που μου δίνεται!

Η Νίνα Σαμίου, πτυχιούχος της Οδοντιατρικής Σχολής του ΑΠΘ, κέρδισε τον διαγωνισμό μας κι εμείς αποφασίσαμε να της κάνουμε ορισμένες ερωτήσεις βασισμένες στο άρθρο της. Τις ερωτήσεις έκανε ο Ελευθεριάδης Πυθαγόρας Κωνσταντίνος.
 Το άρθρο με το οποίο κέρδισε τον διαγωνισμό αρθρογραφίας η Νίνα Σαμίου βρίσκεται εδώ:http://pithagoreiotheorima.blogspot.gr/2016/04/23.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου