Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2016

Αυτό το "κάτι" από το "τίποτα"...



Χρήματα, γκρίνια, πολυτέλειες, αχαριστία, αίσθημα του ανικανοποίητου. Κι όμως, τα καλύτερα συναισθήματα γεννιούνται από ένα τίποτα. Από τη φύση, από μία παρέα, από ένα αστείο, από ένα χαμόγελο, από μία αληθινή και ασφαλή αγκαλιά, από ένα παθιασμένο φιλί, από μία βόλτα δίπλα στη θάλασσα, από ένα βραδινό μπάνιο με όλα τα αστέρια για φως και με τον ήχο των κυμάτων για μουσική.
  Πουθενά δεν βλέπω χρήματα! Στην αγάπη δεν χρησιμοποιούνται τα χρήματα. Η αγάπη παραμερίζει τα χρήματα και ο έρωτας σιχαίνεται τον χρόνο που είναι χρήμα. Τον χρόνο της απουσίας, της ανυπομονησίας για την μοιραία συνάντηση, Τη συνάντηση εκείνη που ενώνει δυο ερωτευμένα σώματα χωρίς "πρέπει" και "μη". Μία πληρότητα. Αυτή είναι η ευτυχία του "κάτι".
  Η ουσία των ανθρωπίνων σχέσεων βρίσκεται ακριβώς σε αυτά που δεν φαίνονται, που δεν λέγονται, που δεν επιδεικνύονται. Οι άνθρωποι πλέον θεωρούν ευτυχία την επίδειξη, τις τεχνητές ανάγκες και τις αλλαγές. Πολλές αλλαγές. Πώς γίνεται όμως η ουσία να μην είναι σταθερή; Αφού σταθερές δεν είναι και οι ανθρώπινες σχέσεις; Η φιλία, ο έρωτας, η αγάπη, το μίσος, ο πόνος, ο χωρισμός, ο θάνατος δεν είναι έννοιες αιώνια υπαρκτές και δεδομένες;
  Όσοι ψάχνουν να βρουν τα πολλά στα πολλά χάνουν την ουσία. Κανείς που είναι ευτυχισμένος δεν θα ζητήσει το ανέφικτο, το πολυτελές, το αιωρούμενο. Θα ζητήσει ΕΣΕΝΑ. και μόνο. Με ό,τι αυτό συμπεριλαμβάνει.
 Δεν είναι δύσκολο να το αντιληφθεί κανείς. Μόνο μία συμβουλή μπορώ να δώσω: Καλύτερα να σε γνωρίζουν όταν δεν έχεις τίποτα παρά όταν έχεις τα πάντα. Δεν πρόκειται να σε αφήσουν αφού έχουν αποδεχτεί ότι οικονομικά δεν μπορείς να προσφέρεις πολλά. Κι ακόμη κι αν ο τροχός γυρίσει και φύγουν θα είναι επειδή εσύ άλλαξες, όχι επειδή αυτοί άλλαξαν. Να εκτιμάς αυτό που σου δίνεται κάθε φορά, αυτό που μπορείς να πραγματοποιήσεις και να ονειρεύεσαι για αυτό που θα αγωνιστείς να πετύχεις. Όχι για να γίνεις πλούσιος στην τσέπη αλλά στην ψυχή. Πόσο κλισέ! Κι όμως. Λατρεύω τους ανθρώπους που έχουν πλούσια ψυχή και άδεια τσέπη. Είναι πιο αληθινοί. Αυτοί που θέλουν να δώσουν χωρίς να έχουν τίποτα, που κόβουν το ένα στο μισό και ψάχνουν να βρουν κάτι από το τίποτα για να το προσφέρουν.
  Κλείνοντας τα μάτια μου δεν μπορώ να σκεφτώ πολυτελή δωμάτια, χρήματα σαν δώρο, ακριβά ρούχα που έχουν παλιώσει στην ντουλάπα και κινητά που μου προσφέρουν αυτό που μου προσέφερε και ένα κινητό πριν 10 χρόνια. Αυτή εξάλλου δεν είναι και η ουσία τους; Η επικοινωνία.
 Αντιθέτως  κλείνοντας τα μάτια μου σκέφτομαι πρόσωπα, χαμόγελα, βουτιές, πλάκες, εκπλήξεις, συζητήσεις, φιλιά, αγκαλιές, συγγνώμη, σ'αγαπώ, γιορτές, θάλασσες, συναντήσεις σε σπίτια με μουσική.
  Το κάτι λοιπόν στη ζωή ενός ανθρώπου ίσως βρίσκεται στις στιγμές που τον πάγωσαν, που δεν του επέτρεψαν να σκεφτεί τίποτα άλλο πέρα από την ίδια τη στιγμή. Η ευτυχία κρύβεται στην επαφή, όχι την επαφή με υλικά αγαθά αλλά με ανθρώπους.

Γράφει ο Ελευθεριάδης Πυθαγόρας Κωνσταντίνος!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου