Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2016

«Για το θεαθήναι»


Στην εποχή του «φαίνεσθαι», η γενιά του τσεκ-ιν δεσπόζει. Οι μέρες απαιτούν καφέδες με ζωγραφισμένες καρδιές στο αφρόγαλο κι οι νύχτες άφθονο αλκοόλ απαραιτήτως. Οι στιγμές μετριούνται με ασύστολη σπατάλη χρήματος κι εαυτού. Όλα τα παραπάνω υπόσχονται μοναδικές αναμνήσεις, αποτυπωμένες σε φωτογραφίες με περιττό μακιγιάζ και καλά δοκιμασμένες πόζες.
Κατ’ επέκταση, οι «κολλητοί» του φεις μπουκ αλλάζουν συχνά, καθώς τα λάηκς μετρούν τη διάρκειά τους. Μέχρι τότε τα μηνύματα λατρείας και θαυμασμού στις φωτογραφίες με το καινούργιο ρούχο, κόσμημα, σύντροφο ποικίλουν. Τόση λάμψη που ξορκίζει κάθε τι αρνητικό. Στα λίγα δευτερόλεπτα που το φλας ανάβει, μια τέτοια ζωή μοιάζει αξιοζήλευτη μα έπειτα το σκοτάδι γύρω τους φαντάζει να αναβλύζει από μέσα τους. Η φωτογραφία «ανεβαίνει» κι η προσμονή αυξάνεται! Μόνο μέσω της απήχησης αποκτά κάποιος ή κάτι την αξία που του αναλογεί. Κι η απήχηση είναι μεγάλη, αφού οι «κολλητοί» σου συντηρούν τον φαύλο κύκλο, μην τυχόν και τα σημάδια του σβηστούν και βγεις εκτός πορείας.
Προφανώς, όλοι έχουμε γευτεί τέτοιες στιγμές δόξας, άλλοι σε μεγαλύτερο βαθμό κι άλλοι σε μικρότερες δόσεις. Ανερμήνευτο ακόμη γιατί η ματαιοδοξία μας δε χορταίνει ποτέ. Μονάχα απαιτεί να πρωτοστατεί στις στιγμές μας δίχως να έχει κανείς την ειλικρινή θέληση να της θέσει όρια. Την κακομαθαίνουμε κι έπειτα συνηθίζουμε να ζούμε με αυτή, κατακρίνοντας από την κορυφή της όσους δεν αγγίζουν τουλάχιστον τους πρόποδές της.
Εν τέλει, κάποτε οι φωτογραφίες θα χαθούν στο πλήθος των κοινωνικών δικτύων κι όλος αυτός ο κρότος δε θα γίνει ποτέ ηχώ. Μακάριοι όσοι ξέρουν να διατηρούν τις σιωπές τους, όσοι προστατεύουν τις στιγμές τους και δε δημοσιοποιούν την ευτυχία τους προς τέρψη των πολλών.  Ευγνώμονες όσοι αναγνωρίζουν την αξία του «λακωνίζειν» στην εικονική και την πραγματική ζωή. Εξάλλου, όσο δημοσιοποιείς τις ευτυχίες σου, τόσο σκορπίζονται, αφού παραδόξως κάποιοι αναμένουν να γαντζωθούν με λαχτάρα από κάθε καλό και να το καταστρέψουν.  Επομένως, μάθε να μοιράζεσαι τις χαρές σου, μόνο με όσους θα χαρούν με αυτές. 

Γράφει η Ειρήνη Τσιουμάνη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου