Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2015

Η αξία της διαφορετικότητας



Κάποιες σχολικές τάξεις αποτελούνται από ξεχωριστούς μαθητές. Με την πρώτη ματιά φαίνονται ανυπάκουοι κι αφηρημένοι. Στην πραγματικότητα όμως, ονειροπολούν γιατί διαθέτουν μεγάλες δόσεις φαντασίας. Παράλληλα, παρεξηγημένα δίνεται η εντύπωση ότι είναι παιδιά ατίθασα, αφού δυσκολεύονται να ακολουθήσουν τους κανόνες. Ωστόσο, αυτό συμβαίνει γιατί αντικρίζουν τον κόσμο διαφορετικά, από μια οπτική που οι περισσότεροι δεν έχουμε αναπτύξει.
            Τα συγκεκριμένα παιδιά δεν αγαπούν τις τυποποιημένες ασκήσεις όμως το καθένα έχει τον δικό του τρόπο επίλυσής τους. Ωστόσο, χρειάζονται επιβεβαίωση για να συνεχίσουν αφού συχνά ως παιδιά, δεν έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη στον εαυτό τους. Οι εν λόγω μαθητές, όταν συνηθίσουν τη σχολική ρουτίνα, παρακολουθούν με ευχαρίστηση το πρόγραμμα σπουδών. Όχι όμως πάντα. Συχνά κουράζονται και τότε πρέπει να βρεις διαφορετικό τρόπο να κεντρίσεις το ενδιαφέρον τους. Οι συγκεκριμένοι μαθητές πρέπει να προσπαθήσουν περισσότερο από τους υπολοίπους του σχολείου. Εξάλλου, διαθέτουν ιδιαίτερα ταλέντα που πρέπει να ανακαλύψουν και να καλλιεργήσουν.

            Οι μαθητές αυτοί είναι διαφορετικοί όσο κι αν κάποιοι επιμένουν για το αντίθετο. Γιατί άλλωστε να μην είμαστε περήφανοι γι’ αυτό; αφού αντιλαμβάνονται γεγονότα που άλλοι προσπερνούν, διερωτώνται για πράγματα που κανένα παιδί της ηλικίας τους δεν έχει σκεφτεί κι αγαπούν με ανιδιοτέλεια. Τέτοιες τάξεις είναι διαφορετικές όσο κι αν οι παιδαγωγικές θεωρίες διαφωνούν. Ο κόσμος μας επιδιώκει το πανομοιότυπο και το συνηθισμένο. Ίσως μάλιστα, να φοβάται όσους ξεχωρίζουν γιατί δε χωράνε στα καλούπια για τα οποία τους προορίζει.  Το συμπέρασμα όμως, που βγαίνει από τη στιγμή που καλείσαι να διδάξεις σε μια τάξη με παιδιά που χρειάζονται ειδική εκπαίδευση, είναι ότι καμία θεωρία δεν καταξιώνεται πλήρως από την πράξη, εφόσον η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Ωστόσο, έχουμε μάθει να φοβόμαστε το διαφορετικό γι’ αυτό εφευρίσκουμε εμπνευσμένες λέξεις κι έννοιες που το χαρακτηρίζουν πιο… εύηχα. Εξάλλου, ο άνθρωπος φαίνεται να έχει ταλέντο στο να μετονομάζει ό,τι δεν τον τρομάζει. Βέβαια, τα πράγματα είναι πιο απλά από όσο φαίνονται. Το ζήτημα δεν είναι να φτιάξουμε ίδια παιδιά για να τους διδάξουμε την ισότητα αλλά να διδάξουμε τον σεβασμό στη διαφορετικότητα για να μπορέσουν να διεκδικήσουν όλοι ίσες ευκαιρίες. Καταληκτικά, μόνο έτσι μπορούμε να δομήσουμε αποτελεσματικά την ειδική και κατ’ επέκταση τη γενική, εκπαίδευση που θα οδηγήσουν σε πλουραλιστικές κι όχι ουτοπικές κοινωνίες.


Ειρήνη Τσιουμάνη
Φιλόλογος - Ειδική Παιδαγωγός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου