Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2015

Σε εκδικήθηκα με τον καλύτερο τρόπο: Δεν σε εκδικήθηκα....






Σε ξέχασα, σε άφησα να σκέφτεσαι αν μου λείπεις, αν πονάω, αν φοβάμαι που είμαι μόνος, αν σε εκτιμώ, αν είμαι πληγωμένος, αν σε σκέφτομαι, αν περνάω καλά.
  Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο. Τι ηλίθιοι όσοι το λένε! Η εκδίκηση είναι εσωτερική. Η δική μου δεν υπήρξε, ίσως την βλέπω με τον καλύτερο τρόπο στα μάτια σου κάθε φορά που με κοιτάς. Εσύ εκδικήθηκες τον εαυτό σου γι’αυτό που έκανες. Εσύ ντράπηκες, εσύ φοβήθηκες, εσύ με εξύψωσες στα μάτια σου, εσύ μπήκες στην σύγκριση, εσύ με σκέφτηκες, εσύ ζήτησες συγγνώμη.
  Δεν εκδικούμαι ποτέ τους ανθρώπους, απλά τους αφήνω να κατηγορούν οι ίδιοι τον εαυτό τους γι’αυτά που μου έχουν κάνει. Είμαι πολύ χαρούμενος που η συνείδηση μου είναι καθαρή. Ακόμη και στο ότι δεν μπήκα ποτέ στην διαδικασία να σε εκδικηθώ. Οι πράξεις σου και ο χαρακτήρας σου σε οδήγησαν στην εκδίκηση που δέχτηκες από την ζωή κι όχι από εμένα. Η μοναξιά σου, οι τύψεις σου, η μετριότητα σου νομίζω πως είναι τα χαρακτηριστικά που η ζωή σου έδειξε πως έχεις σε έντονο βαθμό.
  Η απάθεια και η αδιαφορία είναι ο καλύτερος τρόπος για να τερματίσεις μία κατάσταση, ακόμη καλύτερο όμως , για τους ανθρώπους που πλήγωσαν, είναι να εκτιμούν τους ανθρώπους μετά τη φυγή τους. Όταν τους αναζητήσουν θα αντιληφθούν πως ποτέ ξανά δεν θα βρίσκονται εκεί γι’αυτούς. Πόσο «πολύ» ήταν για το δικό τους «λίγο»!
 Ό,τι πράττεις δέχεσαι κι ό,τι δίνεις παίρνεις. Πάντα. Μην ακούσετε κανέναν να λέει το αντίθετο. Αργά ή γρήγορα η ικανοποίηση έρχεται. Ναι, είμαστε εγωιστικά όντα οι άνθρωποι, μας αρέσει να μας εκτιμούν βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα. Αλλά όπως λένε: Ο καλύτερος τρόπος να εκδικηθείς τον εχθρό σου είναι να μην του μοιάζεις".

Εγώ είμαι της άποψης πως για να φτάσεις στο σημείο να σκεφτείς αν πρέπει να εκδικηθείς έναν άνθρωπο για το κακό που σου έκανε , απλά εκείνη τη στιγμή είναι καλό να αντιληφθείς πως για να το σκεφτείς αυτό σημαίνει πως ο άνθρωπος αυτός δεν αξίζει.
  Να έχουν το θάρρος οι άνθρωποι να λένε την αλήθεια, να διεκδικούν όσο πρέπει, να τερματίζουν καταστάσεις τη στιγμή που πρέπει, να αποφεύγουν τις μικροπρέπειες, να εκφράζουν τα συναισθήματα τους και να μην ξανακάνουν ποτέ μα ποτέ την ηλίθια αυτή ερώτηση « Αφού τον/την αγαπούσα τόσο γιατί με πλήγωσε»;
  Η απάντηση είναι απλή « Γιατί δεν αρκεί μόνο εσύ να αγαπάς, το όμορφο είναι και να σ' αγαπούν. Οπότε πληγώνονται μόνο αυτοί που αγαπούν γιατί όσοι το εννοούν, όσοι εννοούν την αγάπη δεν θα πλήγωναν ποτέ….»

  
Γράφει ο Ελευθεριάδης Πυθαγόρας Κωνσταντίνος!

2 σχόλια:

  1. Εκδίκηση μια λέξη ένα συναίσθημα που είμαι σίγουρη πως υπαρχή στο μυαλό και στις ζωές όλων… είμαι από τα άτομα που δεν εκδικούμαι αλλά εάν με πονέσουν πολύ δυστυχώς θα κάνω αυτό που λέει η πάλαια διαθήκη Οφθαλμών αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος,,,ετσι πάει γιατί εγώ να κλαίω να πονώ να μην κοιμάμαι τα βράδια και αυτοί που με πληγώνουν να είναι ατάραχοι..πολλές φορές σκέφτηκα αυτό που γράφετε Ο καλύτερος τρόπος να εκδικηθείς τον εχθρό σου είναι να μην του μοιάζεις" νομίζω όμως πως είναι πολύ δύσκολο..ο Σοφοκλής γράφει παίσον ει σθένεις διπλήν (Κτύπα, αν μπορείς, διπλό χτύπημα)..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή