Τρίτη, 18 Αυγούστου 2015

Φεμινιστική άποψη ή πραγματικότητα;


Θα ήθελα αρχικά  να ξεκαθαρίσω ότι δεν πρόκειται για φεμινιστικό κήρυγμα όπου θα εξυμνηθούν οι super-heroes  γυναίκες και θα υπονομευθεί το αντρικό φύλο. Επίσης δεν  πρόκειται για τις εξαιρέσεις αλλά για τον κανόνα και τίθενται ορισμένα μόνο παραδείγματα δειγματοληπτικά.Πρόκειται όμως για ένα άρθρο που μέσα από επιστημονικά αποδεδειγμένες έρευνες θα τροφοδοτήσει τις σκέψεις σας και θα σας οδηγήσει ίσως σε ένα πιο ασφαλές συμπέρασμα.

Όλα αρχίζουν από το λεγόμενο “confidencegap” ,το κενό/χάσμα αυτοπεποίθησης  μεταξύ των δύο φύλων για το οποίο υπεύθυνο  είναι το κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο μεγαλώνουν τα παιδιά επηρεαζόμενα  βαθιά από αυτό. Τι ακριβώς όμως είναι αυτό και πώς  λειτουργεί;

Το φαινόμενο αυτό ξεκινάει ήδη από μικρές ηλικίες ,ήδη από τα παιδικά  σχολικά χρόνια .Η Carol Dweck, καθηγήτρια  ψυχολογίας του πανεπιστημίου Stanford και συγγραφέα του βιβλίου με τίτλο MindsetThe New Psychology of Success” πραγματοποίησε έρευνα σε σχολεία ,σε παιδιά ηλικίας 7-15 ετών. Σύμφωνα με την Dweck  τα αποτελέσματα της έρευνας οδήγησαν στο εξής συμπέρασμα : «Τα λάθη των  αγοριών είτε στις γραπτές είτε  στις προφορικές εξετάσεις αποδίδονται σε έλλειψη προσπάθειας  ενώ αντίθετα τα κορίτσια τείνουν να βλέπουν τα λάθη τους ως αντανάκλαση των βαθύτερων ιδιοτήτων και ικανοτήτων τους».

Αλλά ας προχωρήσουμε σε γεγονότα..

Γεγονός #1 : Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής , οι γυναίκες κατέχουν περισσότερα πτυχία συγκριτικά με του άντρες τόσο στην δευτεροβάθμια όσο και την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Παρόλα αυτά, οι άντρες συνεχίζουν να παίρνουν προαγωγές πολύ πιο γρήγορα καθώς επίσης πληρώνονται και περισσότερο με απόκλιση περίπου 22% από τον μισθό των γυναικών. Πρόκειται για το λεγόμενο “Pay Gap “ για το οποίο θα μιλήσουμε αναλυτικότερα σε επόμενο άρθρο. 

Γεγονός #2Oι γυναίκες που εργάζονται σε εταιρείες που εντάσσεται στον οικονομικό κλάδο ή αφορά την διοίκηση επιχειρήσεων πρέπει να καταβάλλει 50% περισσότερη προσπάθεια από το αντρικό φύλο ώστε να πετύχει την ανέλιξη της και εξέλιξή της στο επαγγελματικό χώρο στον οποίο εργάζεται (π.χ. προαγωγή)

Γεγονός #3 : Σύμφωνα με άλλη έρευνα του Ehrlinger,θυμηθήκαμε κάτι που ο  Hewlett-Packard ανακάλυψε αρκετά χρόνια πριν προσπαθώντας να βρει τρόπο  ώστε να αναλάβουν περισσότερες γυναίκες υψηλές θέσεις στην εταιρεία του (θέσεις management) . Μια ανασκόπηση των φακέλων του προσωπικού διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες που εργάζονται στην γνωστή πολυεθνική εταιρεία τεχνολογίας HP ,έκαναν αίτηση για προαγωγή μόνο και  εφ’ όσον  πίστευαν ότι κατέχουν το 100% των προαπαιτούμενων ικανοτήτων για την συγκεκριμένη θέση. Οι άνδρες στην αντίστοιχα περίπτωση έκαναν αίτηση για  προαγωγή κατέχοντας το 60% των απαιτήσεων της  θέσης εργασίας. Στην HP, και ύστερα από πολλές μελέτες, τα στοιχεία επιβεβαιώνουν αυτό που ενστικτωδώς ήδη  ξέρουμε. Άντρες που δε πληρούν τα προσόντα ούτε είναι επαρκώς προετοιμασμένοι δεν έχουν ενδοιασμούς ούτε δεύτερες σκέψεις  για να συμπληρώσουν τις αιτήσεις. Αντιθέτως, γυναίκες που πληρούν τα αντίστοιχα προσόντα και είναι κάτι παραπάνω από προετοιμασμένες, διστάζουν κάνοντας πίσω. Συμπερασματικά οι γυναίκες τείνουν να νιώθουν αυτοπεποίθηση με τον εαυτό τους μόνο όταν είναι «τέλειες» ή σχεδόν τέλειες.


Τελειώνοντας με την αληθινή ιστορία της CIaire Shipman ,ανιχνεύεται μέσα από τα λεγόμενά της το πόσο βαθιά και υποσυνείδητα ριζωμένο είναι  μέσα στις γυναίκες confidence gap.Μαθαίνουν από μικρές να είναι μετρημένες, σεμνές και μετριόφρονες ενώ αντίθετα τα αγόρια ενθαρρύνονται συνεχώς για τις επιδόσεις τους π.χ. στο ποδόσφαιρο. Ας γυρίσουμε όμως στην Claire η οποία πριν τα 30 της έχει καταφέρει να κερδίσει την θέση της δημοσιογραφικής ανταποκρίτριας του CNN(σε ένα από τα μεγαλύτερα κανάλια των Η.Π.Α. ) στην Μόσχα. Όταν την ρώτησαν πως τα κατάφερε η απάντησή της ήταν η εξής :


« Βρέθηκα στο κατάλληλο μέρος την κατάλληλη στιγμή και στάθηκα απλώς τυχερή»

Ακόμη, για αρκετά χρόνια σε καθημερινή βάση «υποχωρούσε» μπροστά στους άντρες δημοσιογράφους, θεωρώντας ότι επειδή ύψωναν τον τόνο της φωνής τους πολύ περισσότερο από εκείνη καθώς και ένιωθαν πολύ πιο σίγουροι για τον εαυτό τους από ότι η ίδια πίστευε ότι είχαν περισσότερες γνώσεις από αυτήν. Υποσυνείδητα πίστευε ότι είχαν το δικαίωμα να μιλάνε περισσότερο από αυτήν στην τηλεόραση.

 Όμως ήταν αλήθεια τόσο ανταγωνιστικοί;; ή απλώς πιο σίγουροι για τον εαυτό τους;;
 

Θα ήθελα να ευχαριστήσω την Λυδία Ματζιαράκη τόσο για τις παραπομπές της σε αξιόπιστες πηγές όσο  και  για τις πολύτιμες πληροφορίες της.
 

Γράφει η Ελένη Κωτίδου. Πηγή BAK TO BLOG.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου