Δευτέρα, 10 Αυγούστου 2015

Η εμπιστοσύνη που σου 'χω...

  

 Εγωιστής, απαιτητικός, καχύποπτος, κτητικός....εγώ καλύτερα θα το έλεγα "ερωτευμένος".
  Ζητάς την εμπιστοσύνη μου και παλεύεις γι'αυτή. Η εμπιστοσύνη που σου 'χω είναι μικρή κι οφείλεται στα υπολείμματα που μου άφησαν οι άλλοι άνθρωποι στη ζωή μου, εκείνοι που με πρόδωσαν. Ζητάς κάτι δύσκολο, θέλει προσπάθεια για να χτίσεις κάτι τέτοιο και απλά μία σπρωξιά για να το διαλύσεις μέσα σε μία στιγμή.
  Η εμπιστοσύνη θέλει χρόνο και προσπάθεια, πρέπει να λες στον άλλον ό,τι πιστεύεις πως θα ενοχλούσε ή θα στεναχωρούσε εσένα αν ήσουν στη θέση του και δεν το μάθαινες. Πρόσεξε, στη δική μου περίπτωση δεν θέλω ούτε να μου λες ψέματα ούτε όμως και να μου κρύβεις την αλήθεια. Δεν είναι το ίδιο. Εγώ όμως το θεωρώ.
  Την εμπιστοσύνη μου μπορείς να την κερδίσεις μέχρι έναν βαθμό. Αν την κερδίσεις ολοκληρωτικά όμως θα είσαι ένας δεδομένος άνθρωπος για εμένα , και δεν το αξίζεις. Δεν το αξίζουμε.
  Μα πώς μου ζητάς εμπιστοσύνη; Στον έρωτα μπορείς να εμπιστεύεσαι; Εγώ τα θέλω όλα: τον χρόνο σου, την αποκλειστικότητα σου, το σώμα σου, το χαμόγελό σου, την ενέργεια σου. Δεν θέλω να τα μοιράζομαι.
  Τώρα ξέρεις γιατί ακόμη δεν μπορώ να σ'εμπιστευτώ; Γιατί οι ερωτευμένοι δεν εμπιστεύονται, δεν μοιράζονται και δεν συμβιβάζονται. Όταν κατευνάσει αυτό το συναίσθημα τότε θα αφεθώ σ'αυτό. Στο να κερδίσω την εμπιστοσύνη σου και να εμπιστευτώ αντίστοιχα κι εσένα.
 Πρόσεχε όμως μωρό μου! Η αλήθεια θέλει θάρρος, θέλει προσπάθεια, θέλει καθαρότητα ψυχής και συνείδηση.
 Εγώ θα είμαι έτοιμος να δεχτώ την αλήθεια σου, εσύ θα είσαι τόσο θαρραλέα για να την εννοείς;


Γράφει ο Ελευθεριάδης Πυθαγόρας Κωνσταντίνος!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου