Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2015

Δημοψήφισμα λοιπόν...

Δημοψήφισμα λοιπόν. Μας ρωτάτε, απαντάμε, αγαπητή κυβέρνηση!
Δημοψήφισμα λοιπόν… Μια δημοκρατική πράξη που έπρεπε να λάβει σάρκα και οστά πέντε χρόνια νωρίτερα. Προτού με το «έτσι θέλω» μας τοποθετήσουν στον μονόδρομο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Τότε που άλλος έβαλε το χέρι στη φωτιά και άλλα χέρια άρχισαν να καίγονται.
Ευρώ ή δραχμή; Εντός ευρωζώνης ή εκτός; Υποδούλωση ή ανεξαρτησία; Παρόν ή μέλλον; Αριστερά ή Δεξιά; Με τούτες τις απορίες και η πυξίδα του ορίζοντα έχει ξεχάσει τον Βορρά και τον Νότο, το «εμπρός» και το «πίσω». Προς το παρόν, το τρελοβάπορό μας – όπως το αποκάλεσε και ο Ελύτης – η Ελλάδα μας, είναι ένα πλοίο που στέκεται χωρίς να σαλπάρει. Ούτε εμπρός ούτε πίσω!
Πλέον, τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος θα φέρουν σε ρήξη τους έχοντες και μη έχοντες πολίτες. Και πολύ φοβάμαι πως οι μη έχοντες είναι περισσότεροι. Εκείνος που δεν έχει να φάει, που δεν μπορεί να βάλει στην άκρη λίγα χρήματα για την υγεία του, για το παιδιά του, δεν τον ενδιαφέρει το νόμισμα που θα δώσει λίγη λάμψη στη φτωχή τσέπη του.
Αντίθετα, όσοι κατέχουν τη μηνιαία ιδιότητα της λέξης που καταπώς φαίνεται οι νεότερες γενιές θα συναντούμε μόνο στο συντακτικό της ελληνικής γλώσσας – της σύνταξης δηλαδή- είναι τρομοκρατημένοι, διχάζονται ακόμη περισσότερο. Να πουν ένα διακυβευμένο «ναι» στη συνέχεια της πίεσης από έξω ή να ξεστομίσουν ένα πατριωτικό «όχι» που θα τους στοιχίσει τη δυνατότητα της επιβίωσης;
Τι πρέπει να κάνει ο λαός, που καλείται να πάρει την ευθύνη στα χέρια του για να ελαφρύνει την ήδη επιβαρυμένη συνείδηση της κυβέρνησης, η οποία δροσίζει τα χέρια της με το νεαρόν ύδωρ του Πόντιου Πιλάτου; Ειδικά, μετά από τόση προπαγάνδα των ΜΜΕ, η κρίση έχει θολώσει στο ζενίθ τον νου και έχει γειώσει στο ναδίρ την αισιοδοξία του.
Να πούμε «ναι» σε ένα θολωμένο παρόν ή «όχι» για ένα αμφιβόλου υπάρξεως μέλλον; Να σκοτωθούμε ή να αυτοκτονήσουμε;

Στιντσούδη Ιωάννα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου