Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2015

Καλό ταξίδι Βαγγέλη!



Για άλλη μια φορά, η Ελλάδα σκεπάστηκε με μαύρο πέπλο… Φόρεσε την πένθιμη φορεσιά της, κατεβάζοντας το κεφάλι από ντροπή, σφίγγοντας τα χέρια από οργή, ζητώντας απεγνωσμένα αποκατάσταση της αδικίας.
Πότε θα μάθουμε, επιτέλους, να προλαμβάνουμε από το να θεραπεύουμε; Πότε θα βγούμε από το καβούκι της αδιαφορίας, της σιωπής, του φόβου; Να αψηφήσουμε τον όποιον κίνδυνο, να γίνουμε θυσία για τον διπλανό μας, γιατί αύριο μπορεί εμείς να είμαστε στη θέση του; Πού είναι η αλληλεγγύη;
Όταν συνηθίζεις το τέρας, αρχίζεις να του μοιάζεις, έλεγε ο Χατζιδάκις. Έτσι και στην υπόθεση του άτυχου παλικαριού, συνένοχοι είστε όλοι εσείς που κρατήσατε το στόμα σας κλειστό. Που βλέπατε και δε μιλούσατε. Όσοι μιλήσατε, μπράβο σας που υπερβήκατε τον εαυτό σας, τους ενδοιασμούς σας και προσπαθήσατε να ρίξετε φως στην υπόθεση του Βαγγέλη. Εσείς, όμως, που υπήρξατε αμέτοχοι είτε συμφοιτητές είτε αρμόδιοι, είστε και εσείς μέρος του εγκλήματος!
Είτε πρόκειται για δολοφονία είτε για αυτοκτονία… Το παιδί δεν άντεξε άλλο τα καπρίτσια των «νταήδων», των «μαγκάκων», των σαδιστών, των θηρίων! Ζήστε με τις τύψεις σας εσείς, εναρμονιστείτε με την ιδέα ότι κάνατε μια μάνα να σπαράζει από πόνο που έχασε το παιδί της, χαρείτε που βουτήξατε την Κρήτη στο μαύρο, κάνοντας τους γονείς σας να ντρέπονται που έφεραν στον κόσμο τέρατα! Καμαρώστε που βγάζατε τα απωθημένα σας σε ένα φιλήσυχο παιδί, επειδή είχε τη δύναμη να είναι διαφορετικό! Γιατί θέλει δύναμη να διατηρηθείς ακέραιος, να αντέχεις τη διαφορετικότητά σου, να μη γίνεσαι «ένα» με τη λασπωμένη μάζα! Και ακόμη περισσότερη δύναμη, να αποφασίσεις να βάλεις… τέλος στη ζωή σου… Αν πρόκειται για αυτοκτονία, και δεν κουκουλωθεί και αυτή η υπόθεση.
Με αφορμή αυτή τη δυσάρεστη έκβαση, σαν κοινωνία καταλάβαμε ότι δεν είμαστε ακόμη από πέτρα. Όλοι πονέσαμε, γονείς, φίλοι, γνωστοί και άγνωστοι - φυσικά όχι το ίδιο με την οικογένεια. Το στομάχι όλων μας έγινε κόμπος, τα δάκρυα ξέσπασαν… Πανελληνίως έγινε προσπάθεια για αναζήτηση του αδικοχαμένου νεαρού… Γιατί όταν πρόκειται για εξαφάνιση νέων ανθρώπων, για κοινωνική αδικία, το μυαλό σαλεύει!
Ευελπιστώ να αποκατασταθεί η αδικία, να πληρώσουν όσοι εμπλέκονται και οδήγησαν το παιδί σε αυτό το άδοξο τέλος. Μεθαύριο μπορεί να είναι κάποιο άλλο παιδί. Το bulling έχει λάβει θηριώδεις διαστάσεις, φτάνει! Φτάνει πια στην «τερατογένεση»!
Θεία δίκη θα είναι; Οι αρμόδιες αρχές θα είναι; Οπωσδήποτε πρέπει να αποκατασταθεί η αδικία, να πληρώσουν για το έγκλημα που διεπράχθη με την ύστατη τιμωρία που αρμόζει…
Έτσι για να ηρεμήσει η ψυχούλα του Βαγγέλη μας.

Καλό Παράδεισο, παλικάρι μας. Να στέλνεις δύναμη και κουράγιο 


Γράφει η Ιωάννα Στιντσούδη!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου