Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2015

Οι παρουσίες της ζωής μας!

Στις εποχές των λίγων βρεθήκαμε να αποζητάμε τα πολλά. Για μερικούς ονειροπόλοι και πεισματάρηδες μα για τους περισσότερους ανόητοι κι απροσάρμοστοι. Παγιδευτήκαμε στις έννοιες και τους ορισμούς για να αποδείξουμε τι είμαστε από όλα αυτά που μας καταλογίζουν και ξεχάσαμε τον προορισμό μας. Κάπου στη μέση κάτι προσωρινό φάνηκε αναγκαίο και τροποποιήσαμε τα πλάνα μας νομίζοντας πως με παρόμοια διάθεση θα επιστρέφαμε σε αυτά. Οι ελπίδες όμως, σκορπούν εύκολα αν δεν τις προστατέψεις από τις απογοητεύσεις μα κυρίως από το προσωρινό βόλεμα.

Παράλληλα, η ζωή πορεύεται δίχως να σε περιμένει, χωρίς να νοιάζεται για επιλογές ή αμφιβολίες. Ό,τι θεωρείς σωστό ή λάθος μεταβάλλεται ανάλογα με την περίσταση, τον άνθρωπο, τη διάθεση. Οι στιγμές τρέχουν κι εσύ αναθεωρείς, συνεχίζεις, παραμένεις. Μερικές φορές χάνεσαι και νιώθεις την επιθυμία να μείνεις με τον εαυτό, να ζήσεις το εκάστοτε δράμα σαν κακός ηθοποιός αφού κανένα ακροατήριο δε θα πεισθεί. Οι άνθρωποι θεωρούν αδυναμία την εκδήλωση των συναισθημάτων κι όμως την επιθυμούν και την απαιτούν συνεχώς από τους άλλους.

Επομένως, καθώς η ζωή σε παρασέρνει, δεν έχει σημασία αν θέλεις να ξαποστάσεις λίγο ή αν αγωνίζεσαι διακαώς να υπερβείς τον χρόνο. Η πρώτη κατηγορία ανθρώπων θα κριθεί για τη ζηλευτή κατά τ’ άλλα αναισθησία της κι η δεύτερη για την ανθυγιεινή, απαραίτητη πάρ’ αυτα, ανταγωνιστικότητά της. Το ζήτημα είναι να είσαι παρών τη στιγμή που η ζωή θα σε καταπλήξει ή θα σε πονέσει. Εύκολα δηλώνει κανείς ότι ζει καθώς περνούν οι μέρες, τα χρόνια, οι υποχρεώσεις. Ωστόσο, ανάμεσα στα περιττά μα αναγκαία, στα χρήσιμα μα υπερβολικά, σίγουρα θα βρεις παραπεσμένα τα όνειρά σου. Είναι εκείνα στα οποία δεν πίστεψες ποτέ με πάθος ή που στα κακολόγησαν οι εμπειρότεροι αυτής της ζωής και τα εγκατέλειψες πειθόμενος για τη ματαιότητα τους.

Έπειτα, κάπου εκεί θα βρεις και τους ανθρώπους που συνάντησες. Τότε θα αντιληφθείς πως μερικοί ανησυχούσαν όσο προχωρούσες ότι μπορεί να τους  ξεχάσεις και δε θα μείνει λίγη από τη σκέψη σου να τρέφει τον εγωισμό τους. Βέβαια, η ζωή φροντίζει πάντοτε να σου παρέχει ευκαιρίες. Επομένως, ως αντίβαρο ο δρόμος σου θα πλαισιωθεί κι από άτομα ευγενή, ίσως κι αυτά προβληματισμένα από σκέψεις αλλόκοτες για τους πολλούς αλλά που περιέργως με τρόπους παράδοξους θα σε εμπνέουν.

Εν τέλει, οι επιλογές σου θα ορίσουν κατά πόσο δηλώνεις παρών στις στιγμές τις ζωή σου. Κι όταν ο χρόνος θα πάψει πια να μας απασχολεί ίσως μονάχα αυτό να παίζει ρόλο, οι παρουσίες κι οι απουσίες που κατέγραψε η ζωή εις βάρος μας.

Ειρήνη Τσιουμάνη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου