Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

Μιλώντας για τη θρησκεία...

Ήθελα εδώ και πολύ καιρό να γράψω κάτι σχετικό με την εκκλησία, την θρησκεία, τον αθε'ι'σμό. Δεν βρήκα τη σωστή ευκαιρία, ούτε την αφορμή θα τολμούσα να πω. Μιλώντας με τον Μάριο για όλα όσα βίωσε, όντας "αναγνώστης" και ενήμερος για τα ζητήματα αυτά, αποφάσισα να του κάνω ορισμένες ερωτήσεις που απασχολούν αρκετούς νέους-νέες στις ημέρες μας. Αυτή ήταν λοιπόν η συνομιλία μας :

Ερώτηση 1) Είχες στενή σχέση με την εκκλησία από μικρός ή κάποιο συμβάν- άνθρωπος σε επηρέασε να την γνωρίσεις και να ασχοληθείς μαζί της;

Απάντηση: Κανείς. Μια γιαγιά που επειδή δεν καθόμουν ήσυχος με έστειλε στο ιερό. Εκεί ρίζωσα και από τα εφτά μου, ζήτημα να έχω χάσει Κυριακές μετρημένες στα δάχτυλα που να μην πάω στο ιερό. Από εκεί και πέρα, ο πνευματικός μου π. Δημήτριος, ήταν εκείνος που με μύησε στο τί είναι όντως αυτό που λέμε «Εκκλησία». Μαζί του είδα μια Εκκλησία ανοιχτή, χωρίς ταμπού, μια Εκκλησία που αγάπησα. Αυτό που έλεγε ο Σεφέρης, «αγάπη, που ‘ναι η Εκκλησιά σου; Βαρέθηκα πια στα μετόχια». Αυτό ήταν που εγώ είδα κοντά του. Φυσικά, ο Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης κ. κ. Παύλος συνεισέφερε τα μέγιστα στη θεμελίωση γερών βάσεων σε αυτή τη σχέση. Δύο άνθρωποι χαρισματικοί, άνθρωποι του Θεού…

Ερώτηση 2) Τι βαθμό έχεις στην εκκλησία; Ποιος είναι δηλαδή ο ρόλος σου σε αυτή;

Απάντηση : Εγώ, υπηρετώ την Εκκλησία από το βαθμό του αναγνώστη. Εν ολίγοις, βοηθώ στο ιερό κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας κοντά στους ιερείς. «Παπαδάκι» που λέμε, ένας τόσο όμορφος όρος.

Ερώτηση 3) Είσαι ικανοποιημένος με όσα έχεις δει και βιώσει σε αυτή; Υπάρχει κάτι το οποίο σε εξέπληξε και σε απογοήτευσε και αν ναι ποιο συμβάν ήταν αυτό;

Απάντηση : Κοίτα, πιστεύω πως όποιος περιμένει από την Εκκλησία να είναι "club αγίων με face control", «είσαι άγιος, μπες, δεν είσαι, έξω», έχει χάσει πολλά. Στην Άνδρο λέμε «μέσα στους δώδεκα κι ο Ιούδας». Αν αυτή η τέλεια κοινωνία δέχτηκε μέσα της τον προδότη του ίδιου του Χριστού, εμείς γιατί έχουμε απαιτήσεις αγιότητας από την Εκκλησία; Σίγουρα, πολλά θα δούμε και θα μας απογοητεύσουν. Αλλά το νόημα δεν είναι να σηκωνόμαστε όταν πέφτουμε;

Ερώτηση 4) Θεωρείς ότι η εκκλησία και η θρησκεία είναι αποκλίνουσες έννοιες;

Απάντηση: Δε νομίζω πως μπορείς να μιλήσεις ξέχωρα για Εκκλησία και ξέχωρα για θρησκεία. Τι θα πει Εκκλησία; Πρέπει να τη δεις ως θεματοφύλακα, αλλά και ως λειτουργό, πραγματωτή δηλαδή της θρησκείας έμπρακτα. Γίνεται, χωρίς να μιλήσεις για Θεία Κοινωνία, άρα, για Εκκλησία, να μιλήσεις για ορθόδοξη ομολογία/θρησκεία; Δε γίνεται. Στην Εκκλησία πραγματώνεται η θρησκεία, ας το πούμε έτσι.

Ερώτηση 5) Όσο περνούν τα χρόνια οι άνθρωποι απομακρύνονται από τη θρησκεία και ισχυρίζονται πως δεν πιστεύουν στον χριστιανισμό. Δεν πιστεύουν στα θαύματα ούτε σε όλα όσα γράφηκαν για τον Ιησού. Εσύ τι επιχειρήματα μπορείς να χρησιμοποιήσεις για να τους "ακονίσεις" λίγο το μυαλό και να αρχίσουν να σκέφτονται και πάλι το ενδεχόμενο ύπαρξης του;

Απάντηση:Πάντα απομακρύνονταν και πάντα θα απομακρύνονται. Ο Χριστός ακολουθούνταν από όχλο. Γιατί όχλο; Γιατί η φύση του όχλου είναι εγκληματική. Όταν τους είπε να φάνε από το σώμα του και να πιούνε από το αίμα του, λάκισαν. Αυτό είναι το στοίχημα. Θυμάμαι αυτό που έλεγε ο Πα'ί'σιος, «ο καθένας σώζεται με το δικό του τρόπο». Άρα; Μήπως θα έπρεπε να ξεκινήσουμε, όπως θα έπρεπε, από τα κείμενα και τις λέξεις; Γιατί δε δοκιμάζουμε να διαβάσουμε την Καινή Διαθήκη και μένουμε μόνο στο τι είπε ο τάδε κι ο δείνα; Λέξεις!

Ερώτηση 6) Η θρησκεία, για πολλούς, υιοθετεί ορισμένους κανόνες από τις 10 εντολές όπου πολλοί τις βρίσκουν αναχρονιστικές και υπερβολικές. Όπως είναι η νηστεία, οι σχέσεις ομοφυλόφιλων αλλά και η σεξουαλική επαφή πριν το γάμο. Ποια η άποψη σου γι'αυτό;

Απάντηση:Όντως, βλέπουμε την Εκκλησία σαν ένα νομοκανονικό σύστημα που αποσκοπεί στον έλεγχο των σωμάτων (νηστεία, αποχή κλπ). Αν ακούσεις όμως κληρικούς συνειδητοποιημένους, με ένα πνευματικό επίπεδο, θα δεις πως μόνο η Θεία Κοινωνία είναι η οδός για τη Σωτηρία. Όλα τα άλλα είναι παράδρομοι. Άλλωστε, δε σου λέει κανείς πως αν δεν απέχεις «θα καείς στην Κόλαση»… Όταν είχα πάει στο Άγιο Όρος μας λέγανε για ένα παππούλη που έτρωγε πρώτα και μετά κοινωνούσε. Γιατί; Γιατί έλεγε πως δε γίνεται να πέσουν επάνω στην Κοινωνία άλλα φαγητά. Τι θέλω να πω; Ότι πρέπει να απογκετοποιήσουμε, να απενοχοποιήσουμε την εκκλησία και να αναζητήσουμε την Εκκλησία! Ο θεσμός των θρησκειών είναι στη βάση του συντηρητικός. Αλλάζει, όταν και όπως, αργά. Δε μπορούμε να ζητούμε από την Εκκλησία να πάει με τους καιρούς. Αλλά, ούτε και να κοιτά πίσω. Κινδυνεύουμε να γίνουμε σαν τη γυναίκα του Λωτ, στήλη άλατος.

Ερώτηση 7) Ποια ικανοποίηση , ψυχική, εισπράττεις με τις λειτουργίες, την εξομολόγηση και την στενή σχέση σου με την εκκλησία; Πιστεύεις ότι υπάρχει ο λεγόμενος "παράδεισος-κόλαση" ή όλα είναι συμβολικά;

Απάντηση: Ικανοποίηση καθαρά πνευματική. Μεγάλη υπόθεση να ξαπλώνεις και να ευχαριστείς το Θεό για όσα σου έστειλε. Κοιμάσαι ήσυχος. Και νιώθεις μια ασφάλεια, μέρος ενός σώματος, ενός σώματος ζώντος. Στη λειτουργία, με την Θεία Κοινωνία γίνεσαι κατά χάριν Θεός. Μεγάλη κουβέντα. Βαθιά θεολογία. Νιώθω πως οι λέξεις δε μπορούν να περιγράψουν αυτά που γίνονται. Η ύψιστη ηδονή του πνεύματος… Δε ξέρω…

Ερώτηση 8) Ποιο ήταν το πιο απογοητευτικό συμβάν που σε έκανε να μην θέλεις να συνεχίσεις να πιστεύεις , στην εκκλησία τουλάχιστον, και να θέλεις να εγκαταλείψεις αυτόν τον τρόπο ζωής;

Απάντηση: Θα μπορούσα να αναποδογυρίσω την ερώτηση; Να σου πω ότι έχω δει ιερείς να κλαίνε όταν λειτουργούν, τον πνευματικό μου να γίνεται άλλος άνθρωπος, σα να έχουν φύγει από πάνω του όλα τα άλλα. Έχω δει γυναίκες να έρχονται και να κοινωνάνε βιώνοντας το ύψιστο μυστήριο. Έχω δει μια Εκκλησία πλάι στους παθούντες, πλάι σε όλους εκείνους που πονάνε. Μια Εκκλησία με ανοιχτές αγκάλες, για τον ξένο, για το φτωχό, για την πόρνη, για μένα, για σένα. Αν μέσα σε αυτή την Εκκλησία υπάρχουν κλήματα που δε φέρουν καρπό, ίσα ίσα επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Απλά, αυτά ποτέ δε θα τα δούμε στο ίντερνετ, στην τηλεόραση κτλ..

Ερώτηση 9) Γιατί μετά από όλα αυτά που έχεις δει θέλεις να συνεχίσεις και γιατί θεωρείς πως πλέον οι νέοι, πατώντας πάνω στις θεωρίες της επιστήμης, έχουν υιοθετήσει περισσότερο από ποτέ την λέξη "άθεος" για τους εαυτούς τους; Μόδα ή εσωτερική αναζήτηση;

Απάντηση: Κρατώ εκείνο το στίχο του Ιώβ, «της είπα ως εδώ θα φτάνεις, εδώ θα λυγίζει η δύναμή σου». Αν μπορεί η επιστήμη να τα εξηγήσει όλα δε ξέρω. Αλλά η πίστη είναι πέρα από την όποια τεχνοκρατική λογική. Credo quod absurdum est, έλεγε ο Τερτυλλιανός. Πιστεύουμε στο υπέρλογο. Αυτό που δεν εξηγείται, αλλά και δε χρειάζεται να εξηγηθεί. Στην πίστη μου είμαι μικρό παιδί. Και μ’ αρέσει. Μου φτάνει αυτό που ξέρω. Δε θα ‘θελα κάτι παραπάνω. Τώρα, αν εσύ θες να λέγεσαι άθεος, μπορείς, δε σε εμποδίζει κανείς. Αυτό που σε εμποδίζει είναι να προσβάλλεις αυτό που πιστεύω εγώ. Η θρησκεία μου είναι φιλελεύθερη, είναι ανοιχτή, «πάντα στέγει» που λέει κι ο Παύλος. Προτείνω το βιβλίο «΄Όταν ο Θεός πεθαίνει». Είναι αρκετά ενδιαφέρον…



Ερώτηση 10) Τέλος θέλω να μου αναφέρεις ένα θαύμα που έχεις βιώσει ή έχεις ακούσει το οποίο σε εξέπληξε. Γιατί θεωρείς πως οι αναγνώστες του μπλοκ μας θα πιστέψουν πολύ εύκολα όλα τα αρνητικά που έχεις αναφέρει αλλά θα δυσπιστήσουν στο συγκεκριμένο θαύμα που μόλις έγραψες;

Απάντηση: Όπως προανέφερα, για όσα συμβαίνουν δοξολογώ το Θεό με παιδική αθωότητα. Τον αγαπώ, Τον νιώθω πάντα δίπλα μου. Το μεγαλύτερο θαύμα είναι οι ευκαιρίες που καθημερινά μου στέλνει, είναι η οικογένειά μου που τους κρατά καλά, τους φίλους μου, είναι η κοπέλα μου που μου έστειλε… Είναι τα πάντα. Μικρά καθημερινά θαύματα. Αυτή είναι η πίστη μου. Τώρα, ο καθένας επιλέγει τι θα κρατήσει. Προτείνω τα καλά για να φύγουμε όλοι γεμάτοι….

Ευχαριστούμε τον Μάριο Μώρο για τις ειλικρινείς απαντήσεις του!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου