Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

Κουβέντες φιλικές!



«Θέλεις να γνωρίσεις τον χαρακτήρα του διπλανού σου; Γίνε, λιγάκι, λιγουλάκι ευτυχισμένος να τον γνωρίσεις. Καβάλα σ' ένα άλογο, σε λίγη δόξα, φόρεσε λίγα φτερά...να τον μάθεις»
Μ. Λουντέμης


Σε έναν κόσμο αδιάφορο κι επιπόλαιο στεκόμαστε συνεχώς με το χέρι στην προέκταση δείχνοντας με το δάχτυλό μας όσους θεωρούμε ότι με τα δικά μας δεδομένα, πράττουν λανθασμένα. Αποκτάμε τη συνήθεια να παρακολουθούμε τα άσχημα της καθημερινότητας κι έτσι χάνουμε την ικανότητα να παρατηρούμε τα οφέλη που αποκτάμε από τις διάφορες εμπειρίες μας.

Σε έναν κόσμο εγωιστικό και μικροπρεπή ανθίζει κι η φιλία. Είναι τόση μάλλον η πίστη μερικών ανθρώπων, πίστη ενδόμυχη, που ελπίζουν σε καρδιές καθαρές και σε ψυχές ανιδιοτελώς αφοσιωμένες. Προφανώς η θεμελίωση κι η διατήρηση της φιλικής σχέσης δεν είναι εύκολη. Χρειάζονται να παραμερίσεις κάποτε τον εαυτό σου για να καταλάβεις –όχι απαραίτητα να κατανοήσεις- τον άνθρωπο που σε επέλεξε για φίλο του.

Οι έρευνες δίνουν στατιστικά, οι ψυχολόγοι γράφουν κείμενα ολόκληρα κι όσοι έχουν νιώσει αληθινοί φίλοι δίνουν τις δικές τους ερμηνείες κι απόψεις για το θέμα που απασχολεί τον άνθρωπο από την πιο μικρή ηλικία. Μα η φιλία δε μετριέται και δεν περιγράφεται επαρκώς αν δεν τη βιώσεις, αν δε σε παρασύρει.

Οι φίλοι δεν υπολογίζονται από τα λόγια μα από τα βλέμματα που μιλάνε όταν όλα τα άλλα κάνουν τόσο θόρυβο κι οι λέξεις δεν ακούγονται από τα χείλη. Κι αν ο φίλος είναι κοντά σου όταν θλίβεσαι, τότε είναι δίπλα σου κι όταν νιώθεις την απόλυτη ευτυχία. Ίσως τελικά αυτό το τελευταίο να δοκιμάζει και να αποκαλύπτει την αληθινή φιλία.

Είναι γεγονός πως δεν μπορούμε να έχουμε πολλούς τέτοιους φίλους στη ζωή μας. Έπειτα θεωρώ πως δε χρειάζεται κανείς παραπάνω από έναν τέτοιο φίλο ή έστω δύο. Οι σιωπές, οι λέξεις, τα βλέμματα και οι αγκαλιές σου δεν είναι για όλους. Εξάλλου δεν μπορούν να τα αντέξουν όλοι. Ίσως να είναι θέμα χημείας ή και όλων των επιστημών μαζί αλλά αν βρεις έναν τέτοιον φίλο που μπορεί κάποτε να σε εκνευρίζει αλλά να σε νοιάζεται, να σε μαλώνει γιατί σε αγαπά, να σε κοιτάζει στα μάτια και να μιλά πίσω από την πλάτη σου όμορφα, να σε εκφράζει και να σε εμπνέει, να συμφωνεί μαζί σου σε πολλά μα να διαφωνεί σε άλλα τόσα, να σε κάνει καλύτερο άνθρωπο, τότε προσπάθησε να μην τα θαλασσώσεις μαζί του γιατί αυτό είναι ευλογία.

Εν τέλει οι φίλοι μπορεί να είναι όπως κοινότυπα λέγεται, οι συγγενείς που δεν έχουμε. Δεν έχει πια καμία σημασία αν τους συναντάμε καθημερινά ή αν οι συναντήσεις μας απέχουν χιλιόμετρα εφόσον τους έχουμε εντάξει στην καρδιά μας.

Ειρήνη Τσιουμάνη


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου