Κυριακή, 6 Ιουλίου 2014

Η Ελλάδα που πληγώνει...


 Στη χώρα που πέρασε τόσα δεινά μαθαίνουμε από μικροί να ζούμε περήφανοι. Το ένδοξο παρελθόν θα μας στοιχειώνει για πάντα κι αντί να λειτουργεί ως πρότυπο, καταφέρνουμε να το απαξιώνουμε συνεχώς με πράξεις και με θεωρίες ανάξιες να γεμίσουν τα επόμενα φύλλα της Ιστορίας. Πολλοί υποστηρίζουν πως είμαστε οι γενιά της κρίσης κι εννοούν της οικονομικής. Αυτή όμως, είναι μια επιπόλαιη κι επιφανειακή ερμηνεία της κρίσης αφού επιδιώκουμε μετά μανίας να αποκρύπτουμε την ηθική διάστασή της.

Στην Ελλάδα της κρίσης τους λοιπόν, γεννιούνται κι αμέσως ξεψυχούν ιδιαίτερα ταλέντα. Μερικοί κάτοχοι αυτών καταφέρνουν και τα συντηρούν κι έπειτα τα διασώζουν μεταφέροντάς τα στο εξωτερικό όπου αναπτύσσονται. Τότε τα Μέσα Ενημέρωσης θα σκαρφιστούν έναν έξυπνο τίτλο για τα λίγα λεπτά που θα αφιερώσουν στο παιδί που κατόρθωσε να κάνει τα όνειρά του πραγματικότητα αλλά δυστυχώς μακριά από την πατρίδα.

Ωστόσο, δεν θα είναι η πρώτη φορά που εντοπίζεται το συγκεκριμένο πρόβλημα κι ούτε η τελευταία που θα λέμε ότι δύσκολα θα λυθεί. Υπάρχουν πολλές θεωρίες συνωμοσίας που θα μπορούσαν οι ενδείξεις να τις επιβεβαιώνουν μα η βασική αιτία για όσα αντιμετωπίζουμε είναι αποδεδειγμένα η νοοτροπία όλων μας. Είναι τουλάχιστον θλιβερό να μη μπορείς να εξασκήσεις τα όνειρά σου στη χώρα που σε γέννησε.

Επιπλέον, και σα να μην έφταναν όλα τα άλλα, υπάρχει μια ανεξέλεγκτη τάση να εμφανίζονται νέοι οι οποίοι σχεδιάζουν με θράσος το μέλλον που κάποιοι άλλοι τους στέρησαν. Αυτοί οι νέοι διεκδικούν όσα πιστεύουν πως τάχα τους ανήκουν και δηλώνουν ανίκανοι να τετραγωνίσουν τα όνειρά τους σύμφωνα με την πρέπουσα λογική. Είναι παιδιά με ιδιαίτερες κλίσεις και ταλέντα που προς το παρόν δεν ξέρουν πώς θα τα καλλιεργήσουν μα με λίγη ώθηση θα βρούνε τον τρόπο. Εν τέλει, είναι πολλοί περισσότεροι από όσους υποθέτουμε κι αυτό που χρειάζονται είναι κάποιος που θα τους δελεάσει να ευδοκιμήσουν στην Ελλάδα της πολυσυζητημένης κρίσης.


Ειρήνη Τσιουμάνη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου