Πέμπτη, 1 Μαΐου 2014

«Ο ΚΟΣΜΟΣ ΓΥΡΩ ΜΑΣ»


 Άνθρωποι μονάχοι. Άνθρωποι ξένοι μεταξύ τους. Πιόνια στα γρανάζια ενός φαύλου κύκλου, της μίζερης ζωής μας. Άνθρωποι ρομπότ. Άνθρωποι μηχανές. Αναρωτιέσαι κι εσύ ο ίδιος, κάποτε, αν αξίζει όλη αυτή η προσπάθεια για καταξίωση και αναγνώριση, όταν κανένας δεν πρόκειται να σε επαινέσει ή να νιώσει ότι σου χρωστά για αυτό το μικρό λιθαράκι που θα έχεις βάλει στα στεγανά της κοινωνίας μας.
   Ένας κόσμος σιωπής. Ηθελημένης σιωπής, γιατί κανείς δεν μπορεί να σου στερήσει το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση. Μόνος σου απαρνιέσαι αυτά που με κόπο κάποτε κατέκτησες! Και τώρα αρκείσαι σε ένα μικρό κομμάτι ζωής, ώσπου να σου το στερήσουν κι αυτό. Ώσπου να σε ρίξουν στο σκοτάδι, χωρίς καμία ελπίδα, χωρίς κανένα αύριο. Μέσα στο λήθαργο της καθημερινότητας και στον αγώνα της επιβίωσης, όλα φωνάζουν «ξύπνα! Πάρε πίσω τη ζωή σου! Άρπαξε τα όνειρα που με δόλο σου έκλεψαν! Ζήσε!» Αποτίναξε το χαλεπό ζυγό της ανάγκης και γίνε κύριος και αφέντης των δικών σου «θέλω». Ο καινούριος κόσμος προστάζει να αγωνιστούμε για να επαναφέρουμε όσα χάσαμε. Την αξιοπρέπειά μας, την τιμή μας, την ίδια τη ζωή μας! Τώρα πια δεν ακούω αρκετά γέλια. Έχουμε πάψει να γελάμε. Τα πράγματα δε δείχνουν αστεία. Έχουμε ξεχάσει τη χαρά και, το χειρότερο, έχουμε ξεχάσει την τρέλα μας και δεν τη δεχόμαστε πια. 
  Γίνε ο πιο όμορφος, ο πιο τρυφερός, ο πιο συναρπαστικός άνθρωπος του κόσμου. Έτσι θα ζήσεις για πάντα. Όταν αναγνωρίζουμε πόσο σημαντικό είναι να επιστρέφει κανείς σ' ένα σεβασμό για τον εαυτό του, σε μια αγάπη για τον εαυτό του και σε μια συνειδητοποίηση ότι όλα προέρχονται από τον εαυτό του, τότε μπορούμε να δώσουμε στους άλλους. Τότε έχουμε φτάσει σ' ένα σημαντικό σταθμό γιατί, αν δε μας αρέσει ο εαυτός μας, μπορούμε πάντα να μάθουμε να μας αρέσει. Μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα καινούργιο εαυτό.    Μπορούμε! Αν δε σας αρέσει το σκηνικό μέσα στο οποίο κινείστε, γκρεμίστε το και φτιάξτε ένα καινούργιο. Αν δε σας αρέσουν οι συμπρωταγωνιστές σας, ξεφορτωθείτε τους και μαζέψτε καινούργιο θίασο. Αυτό όμως πρέπει να το κάνετε εσείς. Είναι δική σας δουλειά. Μια επιστροφή πίσω στον εαυτό σας., έγραψε ο Λέο Μπουσκάλια και συνειρμικά συμβουλεύω εσένα, εμένα, εσάς! Ο κόσμος μας μπορεί και πρέπει να γίνει καλύτερος. Με τη σφιγμένη γροθιά μας, με τη στροφή προς το φως, με τη φροντίδα μας στο διπλανό, ίσως το αύριο να ανατείλει φωτεινό και μαζί μ’ αυτό το μέλλον του κόσμου γύρω μας.

Το άρθρο της Μαρίας Λούκα βγήκε δεύτερο στη βαθμολογία! Την ευχαριστούμε πολύ για το υπέροχο κείμενο της.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου