Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2014

Μια σκέψη πάνω στις στιγμές


«Βαρύς ο κόσμος να τον ζήσεις, όμως για λίγη περηφάνια το άξιζε.»
Οδ. Ελύτης

Όταν ήμασταν πιο μικροί σχεδιάζαμε με λαχτάρα το μέλλον κι ας καλούμασταν να κάνουμε μια πρώτη επιλογή του πριν κλείσουμε καλά καλά τα 16. Γρήγορα φάνηκε ποιος είχε διαλέξει νηφάλια και ποιος υπό την επήρεια των γύρω του και των δεδομένων που επικρατούσαν.

Σήμερα σημειώνουμε βιαστικά στην ατζέντα μας ότι πρέπει να αλλάξουμε προτεραιότητες, να σώσουμε τον κόσμο κι από κει που ψάχναμε το τέλος βρεθήκαμε να αναζητάμε μιαν αρχή. Κρίμα μας λένε, που πρέπει να πληρώσουμε εμείς το τίμημα. Κρίμα λένε, που τα πράγματα πήραν αυτή την τροπή. Κι έπειτα να προσπαθούμε, τίποτα δε χάθηκε, η ελπίδα ζει σε έναν κόσμο που κυβερνά ακόμη η προηγούμενη γενιά.

Είναι γεγονός πως δεν έχουμε την πολυτέλεια της επιλογής και της απόρριψης. Εκπτώσεις όμως στα όνειρα δύσκολα γίνονται. Οι νέοι προσπαθούν απελπισμένα να στραφούν στις πιο προσιτές διεξόδους «κόβοντας» όσο λιγότερο μπορούν από τους στόχους τους. Ίσως αν τους τετραγωνίσουν λίγο να μπορέσουν να ταιριάξουν στη λογική της εποχής.
Επομένως, είναι δικαιολογημένη η τάση εσωστρέφειας που επικρατεί. Όλοι μοιάζουν απασχολημένοι ή προσωρινά διαθέσιμοι. Άλλοτε εξοργίζονται, φωνάζουν και παρεμποδίζουν τη «ξενάγησή» σου στον εσωτερικό σου λαβύρινθο. Άλλοτε σωπαίνουν. Ευκαιρία, λες, μα ο θόρυβος δυναμώνει. Τώρα έρχεται από μέσα σου.

Έτσι έχουμε καταντήσει μια γενιά αλλοπρόσαλλη που μέσα σε τοπία σουρεαλιστικά αναζητάμε τον εαυτό μας πριν μας τον πάρουν κι αυτόν. Εν τέλει όμως, ανάμεσα στις σκέψεις των στιγμών χαμογελάμε. Φύσει κι ενάντια στο κλίμα των καιρών αισιόδοξοι διατηρούμε την πίστη, την ελπίδα «κι άλλα παρόμοια ηχηρά» διότι παραταύτα βρισκόμαστε στην πιο καλή μας ηλικία.


Ειρήνη Τσιουμάνη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου