Τρίτη, 25 Φεβρουαρίου 2014

Η δύναμη της ανάγκης!



Σκεφτόμουν διάφορες ανθρώπινες καταστάσεις και συγκεκριμένα την έννοια «ανάγκη», προσπάθησα να τη συγκεκριμενοποιήσω στο μυαλό μου, γιατί αυτές οι έννοιες, σίγουρα, βρίθουν πολλών σημασιών και ερμηνειών. Τελικά σύμφωνα με τη δική μου κρίση χώρισα την λέξη «ανάγκη» σε δυο κατηγορίες.
  Η πρώτη κατηγορία είναι η πραγματική , η βιολογική ανάγκη. Η ανάγκη για φαγητό, για νερό, για οξυγόνο. Μία αληθινή ανάγκη που χωρίς αυτή δεν θα υπήρχαμε.  Επίσης η ανάγκη για αναπαραγωγή και για συνέχεια. Η συνέχεια δηλαδή της ανθρωπότητας μέσω της βιολογικής αναπαραγωγής. Η μύχια ανάγκη, εκείνη που πραγματικά ξυπνά τον εσωτερικό μας κόσμο και τον καλεί προς τον δρόμο της εκκλησίας, στον δρόμο της κοινωνικοποίησης και της πίστης. Πιστεύουμε, εξάλλου, γιατί το νιώθουμε όχι επειδή κάποιοι μας το επιβάλλουν. Αγαπάμε γιατί αισθανόμαστε την ανάγκη να δώσουμε, να πάρουμε, να γελάσουμε ,να πονέσουμε να ζήσουμε με κάποιον άλλον άνθρωπο μαζί. Μαθαίνουμε, γιατί έχουμε την ανάγκη να ανακαλύψουμε τους πνευματικούς μας ορίζοντες , να γνωρίσουμε την παιδεία που κρύβουμε μέσα μας.
  Όλα βέβαια αυτά τα είδη των αναγκών, θεωρώ, ότι είναι απαραίτητα και πηγάζουν από την δική μας συνείδηση και ψυχή. Ακόμη δηλαδή και κανείς να μην μας έλεγε να προσφέρουμε και να αγαπήσουμε εμείς θα το κάναμε. Ακόμη και η εκκλησία να μην υφίστατο εμείς πάλι θα πιστεύαμε σε μία ανώτερη δύναμη.
  Η δεύτερη κατηγορία της ανάγκης είναι και η πιο δημοφιλής, η πιο εμπορική, η πιο χρησιμοθηρική. Είναι φτιαχτή. Άλλοι μας την επιβάλλουν καθημερινά. Η ανάγκη για καινούργια ρούχα για να ακολουθήσουμε την μόδα, η ανάγκη να πάρουμε το καινούργιο κινητό που είναι πιο μπροστά από τα άλλα σε τεχνολογία, ενώ πριν 2 μήνες είχε βγει το αντίστοιχο «τέλειο» κινητό. Η ανάγκη για το χρήμα, η πεποίθηση πως τα χρήματα οδηγούν στην ευτυχία, η ανάγκη για συνεχή ερωτική επαφή με διαφορετικά άτομα καθώς έτσι ανακηρύσσεσαι σωστός άνδρας και δυστυχώς πλέον η άποψη αυτή επικρατεί και για την σεξουαλική ζωή των κοριτσιών.
  Η ανάγκη να πηγαίνουμε στην εκκλησία φορώντας όλα μας τα καλά ρούχα, όπως μερικές ηλικιωμένες, που έχω παρατηρήσει και μόνο την λειτουργία δεν ακούν. Έχουν κλείσει ήδη από την προηγούμενη μέρα ραντεβού στην εκκλησία με τη φίλη τους για να κουτσομπολέψουν τους καινούργιους επισκέπτες της. Η ανάγκη δηλαδή για το «φαίνεσθαι». Πηγαίνεις στην εκκλησία, κάνεις καλές πράξεις γιατί έχεις την ανάγκη για αναγνώριση από τους άλλους αλλά και για την εσωτερική σου ηρεμία. Μόνο που αυτή κάποιες φορές δεν έρχεται. Το «φαίνεσθαι», ευτυχώς, δεν είναι καθόλου σημαντικό εν συγκρίσει με το «είναι». Αυτό το τελευταίο καθορίζει όλη μας την υπόσταση.
 Η ανάγκη για την τεχνολογία, τα πάντα ρυθμίζονται γύρω από αυτή. Έχουμε ανάγκη πλέον το internet και την διαδικτυακή επικοινωνία ενώ χρόνια πριν ούτε καν την γνωρίζαμε, χωρίς βέβαια να επηρέαζε αυτό σε σημαντικό βαθμό τις ζωές μας. Η ανάγκη για έναν άνθρωπο, συνέχεια, στη ζωή μας. Σχέσεις διαλυμένες και φιλίες κατεστραμμένες που στηρίζονται στο ψέμα και τη συνήθεια. Ποιος νοιάζεται; Συμβιβαζόμαστε για να μην μείνουμε μόνοι. Εξάλλου η ίδια η κοινωνία με τις διάφορες γιορτές και τις πολλές ταινίες-τραγούδια σου υπενθυμίζει πως είναι ανάγκη πάντα να έχεις κάποιον άνθρωπο στη ζωή σου και να είσαι ερωτευμένος. Πόσο αληθινή όμως μπορεί να είναι αυτή η εμμονή, όταν το συναίσθημα είναι σκουριασμένο και η λογική το πιέζει για να ανθίσει και πάλι;
  Δεν θα κουράσω περισσότερο γράφοντας για την έννοια της ανάγκης. Απλά θα ήθελα να δώσω μία μικρή συμβουλή. Η ανάγκη, η πραγματική ανάγκη είναι τα πράγματα εκείνα που θα χρειαζόσουν αν βρισκόσουν σε ένα ερημικό, ξερό νησί χωρίς τίποτα μαζί σου. Γυμνός, χωρίς φαγητό, χωρίς ανθρώπους, χωρίς νερό, χωρίς να γνωρίζεις καν από την αμορφωσιά να μιλάς και να σκέφτεσαι. Εκεί τι θα επιλέγατε να πάρετε μαζί σας; Εγώ πάντως ούτε την τεχνολογία θα έπαιρνα ούτε ακριβά ρούχα ούτε ανθρώπους που δεν τους χρειαζόμουν πραγματικά γιατί θα μου δυσκόλευαν την διαμονή. Εσείς;

Γράφει ο Πυθαγόρας Κωνσταντίνος Ελευθεριάδης!

  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου