Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2014

Sprechen Sie Deutsch….?


Ένα από τα πιο δημιουργικά πράγματα που μπορεί να κάνει κανείς κυρίως νέος, αλλά και σε οποιαδήποτε στιγμή στη ζωή του είναι να μάθει μία ξένη γλώσσα, ή και δύο… ή και παραπάνω… Πέραν των κλασικών πτυχίων στα Αγγλικά, αναρωτιέμαι ποια άλλη γλώσσα θα μπορούσε να σου κεντρίσει ιδιαίτερα το ενδιαφέρον έτσι, ώστε με μεράκι να τη διαβάσεις, να ασχοληθείς μαζί της, να τη μάθεις…
Σε αυτήν την απορία έδωσα απάντηση χάρη στην επιτακτική προτροπή μιας καθηγήτριάς μου: «ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ». Και μόνο το επίπεδο δυσκολίας σε κάνει να πεισμώνεις και να λες: «θα τα μάθω, θέλουν δεν θέλουν». Και κάπως έτσι ξεκινάς να μελετάς, να επιμένεις και να βελτιώνεσαι στο νέο σου αυτό αντικείμενο.
Ώσπου έρχεται μια άλλη και σου λέει: «Γερμανικά;… μα γιατί; Είναι ό,τι πιο ασήμαντο, άκαιρο και αδιάφορο». Την κοιτάς μια, σ’ ανάβουν τα λαμπάκια. Την κοιτάς δυο, ανακαλείς στη μνήμη σου τον τρόπο με τον οποίο «χειρίστηκε» ο Freddy Krueger το πρώτο θύμα του…. Τσ…τσ…τσ… κι όμως θα δείξεις πολιτισμό. Πρώτον «αγαπητή» μου τι θα πει ασήμαντο; Χμ… μάλλον σφάλεις. Κατ’ αρχάς ό,τι μαθαίνει κανείς καλό είναι. Δεν έχεις ακούσει το γνωστό: «μάθε τέχνη κι άσ’ τηνε»; Ασήμαντο…ασήμαντο είναι το να σκέφτεσαι ποιο θα είναι το επόμενο σχέδιο στα νύχια σου. Η φιλομάθεια δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.

  Τέλος πάντων, ας μην δείξουμε άλλο τις «ιδιάζουσες συμπάθειες» (όπως τείνω να αποκαλώ τις εμπάθειες). Πέρα από την πλάκα, ειλικρινά κάθε γλώσσα σου παρέχει ένα «κλειδί» με το οποίο ξεκλειδώνεις χώρες, πολιτισμούς, κουλτούρες, πανεπιστήμια, ανθρώπους, δουλειές, κ.ά. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος αναφορικά με τα Γερμανικά: αρκεί να διαβάσει κανείς τα επιχειρήματα που παρέχει στην ιστοσελίδα του το ινστιτούτο Goethe. Δεν θα παραμείνω στο ωφελιμιστικό επίπεδο μάθησης μιας γλώσσας, αλλά στο «ηδονιστικό».
   Σοβαρά, μεταξύ μας τώρα δεν αισθάνεσαι μια χαρά, ή έστω ρε φίλε μια ικανοποίηση, όταν αντιλαμβάνεσαι, επικοινωνείς και συνδιαλέγεσαι με έναν ξένο;  Θα μπορούσα να γράψω ολόκληρο τεύχος για αυτό το θέμα. Anyway… Εγώ απλά ήθελα να θίξω το θέμα της γλωσσομάθειας και το πόσο σημαντική είναι έστω για να ανοίξεις τους (πνευματικούς) σου ορίζοντες. Ο λόγος που επέμενα στα Γερμανικά…; Πρώτον αδυναμία, δεύτερον πάθος, τρίτον ας μη γελιόμαστε, είναι πράγματι μία από τις πιο ισχυρές γλώσσες (εμπόριο-οικονομία) του κόσμου. Άλλωστε είπαμε: ότι μαθαίνει κανείς, καλό είναι…



Ευχαριστούμε τον Βασίλη Δημογλίδη για το άρθρο του!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου