Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2013

Πραγματικός vs διαδικτυακός κόσμος!



Πόσα άλλαξαν από τότε που μπήκε το διαδίκτυο στη ζωή μας και πόσα ακόμη θα αλλάξουν… Παρόλα αυτά συνεχίζουμε να τον δεχόμαστε και να μην εξετάζουμε σχεδόν καμία πληροφορία που δεχόμαστε από αυτόν αλλά και κανένα αρνητικό του. Βέβαια έχει και αρκετά θετικά τα οποία κρύβουν όλα όσα κανονικά θα έπρεπε να μας προβληματίζουν. Αν όμως γινόταν μία μάχη ανάμεσα στον πραγματικό κόσμο και στον διαδικτυακό ποιος θα κέρδιζε; Πάμε λοιπόν να δούμε:
-         Στον διαδικτυακό κόσμο πλέον όλα γίνονται πολύ εύκολα, με ένα κουμπί βρίσκεις ό,τι θέλεις χωρίς να χρονοτριβείς. Εγκυκλοπαίδειες, βιβλία, παραγγελίες, τηλέφωνα, επικοινωνία (με άτομα που είχαν ξεχαστεί) και διάφορα άλλα. Βέβαια το κακό είναι πως πολλές πληροφορίες είναι λανθασμένες. Πρέπει δηλαδή να επιλέγεις, ανάμεσα στα σκουπίδια, τα πραγματικά διαμάντια που κρύβει το διαδίκτυο… βέβαια αυτό συμβαίνει και στη ζωή…
-         Καλώς ή κακώς το διαδίκτυο είναι μία οικονομική λύση. Μπορεί να σε βοηθήσει να βρεις μία δουλειά ή ακόμη και να παρουσιάσεις τη δική σου , ακόμη κι αν δεν πληρώνεσαι από αυτή. Αν δεν υπήρχε το διαδίκτυο σίγουρα τα χρήματα που θα έδινες θα ήταν πολλά περισσότερα για διαφήμιση. Βέβαια αν η ζωή μας όμως είναι μία οθόνη πόσο ευτυχισμένοι μπορούμε να είμαστε;
-         Κάτι άλλο που είχα σκεφτεί είναι ότι πλέον το φλερτ που υπήρχε, το ενδιαφέρον , το πρώτο ραντεβού , οι απορίες, η γνωριμία έχουν καταστραφεί από το λεγόμενο facebook. Το «θα μου δώσεις το τηλέφωνο σου;» έγινε « έχεις facebook . Αν σου απαντήσει ναι και σε αποδεχτεί έχεις δει όλη τη διαδικτυακή ζωή της. Που σπουδάζει, που μένει, ποιοι είναι οι φίλοι της, ποια βιβλία διαβάζει, ποιες ταινίες της αρέσουν , αν έχει σχέση, τι αισθάνεται ( σύμφωνα με τις κοινοποιήσεις της) , που ήταν χθες, σήμερα και που θα είναι αύριο. Ωραία και στα πρώτα ραντεβού τι θα ρωτήσεις; Πως θα περιμένεις να σου απαντήσει στο μήνυμα έχοντας άγχος αν το είδε ή όχι , όταν πλέον ξέρεις αν διάβασε το μήνυμα σου και αν γράφει εκείνη τη στιγμή;
Πόσο αδύναμοι γίναμε ρε παιδιά; Βάζουμε τη ζωή μας πίσω από μία οθόνη και φοβόμαστε να μιλήσουμε. Γράφουμε στάτους περιμένοντας να δει το άτομο που μας ενδιαφέρει τι αισθανόμαστε. Και γιατί; Τι θα πειράξει αν μιλήσουμε και τα πούμε; Τι θα πειράξει αν δεν ξέρει κανείς που είμαστε με ποιους και γιατί; Είναι αξιοθρήνητο να ακούω ότι 1 στις 5 αιτήσεις διαζυγίων (σύμφωνα με έρευνα της Βοστόνης) οφείλεται στο facebook.
 Θα μου πείτε κι εσύ γιατί γράφεις πίσω από αυτή την οθόνη; Γράφω γιατί μόνο έτσι μπορώ να κάνω τη δουλειά αυτή, γιατί αν δεν υπήρχε το διαδίκτυο δεν θα μπορούσα να δείξω, σε όσο κόσμο θέλει να δει τη δουλειά μου, τις σκέψεις μου.
 Φοβάμαι ότι πλέον κανείς δεν θα βγαίνει έξω από το σπίτι του. Θα παίρνουμε ρούχα, καφέδες, φαγητό όλα στο σπίτι. Ποιος να βγαίνει μωρέ; Και τι; Τα βιβλία θα γίνουν στικάκια πολλών σελίδων από εγκυκλοπαίδειες; Το φλερτ μία καρτέλα  facebook; Η ζωή μας ένας καναπές;
  Το διαδίκτυο έχει τη δύναμη που εμείς του δίνουμε. Πρέπει να αξιοποιήσουμε τις ευκολίες και τις δυνατότητες που μας δίνει αλλά πρέπει όταν τελειώνει η «δουλειά» , η παραγγελία, η εργασία, να κλείνουμε την οθόνη και να βγαίνουμε στον πραγματικό κόσμο. Εκεί μόνο ζεις πραγματικά. Εκεί μεγαλώσαμε , εκεί παίζαμε , εκεί φλερτάραμε , εκεί προσπαθήσαμε να βρούμε δουλειές… Δεν πάθαμε και τίποτα.
 Μην ξεχνάτε ότι οι φίλοι στον διαδικτυακό κόσμο μπορεί να είναι 500 ή και 1.000 το θέμα είναι ποιοι θα κορνάρουν κάτω από το σπίτι σου για να βγεις για ποτό μαζί τους. Ποιοι θα χαρούν για εσένα ( κι ας μην πατήσουν like) , ποιοι θα σου πουν χρόνια πολλά και θα το εννοούν. Πόσο θεατρίνοι στο ίδιοι μας το θέατρο… Ζήστε! Αυτή είναι η συμβουλή μου αλλά εκμεταλλευτείτε και ό,τι σας παρέχει το διαδίκτυο. Το ευχαριστούμε  για τις ευκαιρίες , για την ευκολία στην εύρεση πληροφοριών, στην οικονομία από δίσκους, βιβλία, ταινίες αλλά μέχρι εκεί…
  Ζούμε πλέον σε δύο παράλληλα σύμπαντα. Βλέπεις ανθρώπους που γνωρίζεις στον διαδικτυακό κόσμο αλλά έξω ούτε που σε χαιρετάνε. Πήραν τις πληροφορίες που ήθελαν για εσένα εξάλλου. Μέσα σε ένα λεπτό είδαν όλη σου την πορεία… Και η μαγεία; Χάθηκε…

  Αν λοιπόν πρέπει να ανακηρύξω έναν νικητή, θα επαινούσα το διαδίκτυο για την δύναμη που του δώσαμε και τις ευκολίες που μας παρέχει και θα κατηγορούσα τον πραγματικό κόσμο για τον θησαυρό που κρύβει και δεν κατάφερε να τον αποδείξει στους ανθρώπους. Μα τι λέω αφού ο πραγματικός κόσμος είμαστε εμείς… Ναι λοιπόν , τότε εμάς θα κατηγορούσα…
 Γράφει ο Πυθαγόρας Κωνσταντίνος Ελευθεριάδης!

1 σχόλιο: