Παρασκευή, 27 Δεκεμβρίου 2013

Χημικές ενώσεις!


«Ω κορωνίδα των Επιστημών, θαυματουργή Χημεία,
που μέσα από τα σκύβαλα στολίδια βγάζεις και πετράδια,
μπορείς τα τίμια να τα πλάσεις από την ατιμία,
να βρεις ερωτικούς παλμούς και στην καρδιά την άδεια;»
Κ. Παλαμάς



Η Χημεία ήταν ένα από τα αγαπημένα μου μαθήματα στο σχολείο. Ωστόσο άρχισα με τον καιρό να κατανοώ πως χημεία υπάρχει (ή δεν υπάρχει) στις σχέσεις μας με τους ανθρώπους. Ο λόγος γίνεται για σχέσεις συναισθηματικές, φιλικές, επαγγελματικές, σχέση μαθητή και διδάσκοντα, σχέση γιατρού με ασθενή και οποιαδήποτε σχέση μπορεί να αναπτυχθεί ανάμεσα στους ανθρώπους από τις πιο τυπικές ως τις πιο ουσιαστικές.

Έχει παρατηρηθεί πως δεν τρέφουμε όλοι τα ίδια συναισθήματα για τον καθένα. Επίσης, αξιοσημείωτο είναι ότι δεν μπορούμε να επικοινωνούμε το ίδιο με όλους τους ανθρώπους. Ως είδος που κρίνει αυστηρά και πολλές φορές επιπόλαια ο άνθρωπος συχνά καταλήγει στο συμπέρασμα ότι μια σχέση αποτυγχάνει και την ευθύνη έχει πάντοτε ο «άλλος». Προφανώς δε βασίζονται όλα στην τύχη αλλά και στην προσπάθεια, στις αμοιβαίες υποχωρήσεις και σε άλλα τόσα που συχνά ακούμε από τους ειδικούς (και μη)  που παραθέτουν τις φόρμουλες επιτυχίας μιας σχέσης.

Παρ’ όλα αυτά αν και δεν μπορεί να αποδειχθεί πειραματικά, είναι βέβαιο πως ανάμεσα στους ανθρώπους αναπτύσσεται μια άλλη, διαφορετική χημεία από εκείνη που μαθαίναμε στο σχολείο. Η χημεία αυτή βοηθάει τους ανθρώπους να κατανοούν ευκολότερα ο ένας τον άλλον, να αντιλαμβάνονται βαθύτερα τις σκέψεις του άλλου και εν τέλει να επικοινωνούν σε κάθε επίπεδο. Παράλληλα όμως, η χημεία είναι δυσεύρετη και οι ενώσεις μεταξύ των «στοιχείων" ως επί το πλείστον αποτυγχάνουν. Ωστόσο, καμία «χημική αντίδραση» δεν είναι τυχαία. Εξάλλου αναπτύσσεται αφού οι άνθρωποι γνωρίσουν πρώτα τον εαυτό τους, κατανοήσουν τις επιθυμίες τους, μάθουν να σέβονται και να εκτιμούν. Χρειάζεται προσπάθεια και θέληση πριν καταδικάσεις κάθε λογής σχέση και μιλήσεις αλόγιστα για έλλειψη χημείας.


Καταληκτικά, θεωρώ πως δεν είναι καλό να συμβιβαζόμαστε με τίποτα λιγότερο από μια σχέση χημείας. Αν ο καθένας μας είχε πλάι του τους χημικούς του «άλλους» τότε όχι απλά θα ήταν πιο χαρούμενος αλλά δε θα δυσκόλευε μάταια τη ζωή του. Επιπλέον, αξίζει να υπενθυμίζεται πως δεν ταιριάζουμε με όλους τους ανθρώπους, πράγμα που δεν πρέπει όμως να μας στεναχωρεί ή να μας εκνευρίζει. Όλα είναι θέμα χημείας!

Γράφει η Ειρήνη Τσιουμάνη !

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου