Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2013

ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ VS ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ




Καλώς ή κακώς ζούμε σε μια κοινωνία που μας αρέσει να ωραιοποιούμε τα πράγματα και να αδιαφορούμε για τα προβλήματα των άλλων μέχρι να γίνουν και δικά μας ( - Αυτό να τύχει σε μένα; - Δύσκολο..Δεν νομίζω…) . Δεν σας το κρύβω ότι και εγώ όπως και οι περισσότεροι έχουμε αυτή τη νοοτροπία..
  Αυτό άλλαξε για μένα πριν λίγες μέρες που ήρθα στο Βόλο για το τελευταίο έτος σπουδών μου, υποθέτοντας όπως κάθε χρονιά ότι θα ανοίξει κανονικά η σχολή ( Παιδαγωγικό Δημοτικής Εκπαίδευσης) και το καλοκαίρι θα πάρω το πτυχίο μου μετά από τόσα χρόνια δικών μου κόπων αλλά και τόσων θυσιών από τους γονείς μου… Τόσα χρόνια θεωρούσαμε όλοι εδώ δεδομένες και αυτονόητες τις σπουδές μας αδιαφορώντας κιόλας για αυτές σε πολλές περιπτώσεις..Μόνο αν χάσεις κάτι λένε εκτιμάς την αξία του..Μεγάλη αλήθεια τελικά.. 
  Πριν έρθω Βόλο κάτι είχα ακούσει για απεργίες καθηγητών και διοικητικών υπαλλήλων αλλά σκεφτόμουν σιγά μωρέ… Τίποτα δεν θα γίνει πάλι, πάντα στην αρχή κάθε χρονιάς τα ίδια ακούγονται..Ώσπου άρχισα να ενημερώνομαι για τη δυσχερή κατάσταση και να αντιλαμβάνομαι και εγώ και οι υπόλοιποι συμφοιτητές/συμφοιτήτριες μου την δυσκολία να λειτουργήσει η σχολή φέτος, αφήνοντας πολλούς φοιτητές ξεκρέμαστους και με κίνδυνο οι τεταρτοετείς να μην πάρουν πτυχίο ή αυτό να υποβαθμιστεί λόγω των συγκυριών..Εν συντομία για να γίνει αντιληπτό αυτό υπάρχουν πλέον στο τμήμα μας 12 μόνιμοι καθηγητές και δυο άτομα στην γραμματεία για 800 φοιτητές, σε εκκρεμότητα από το Υπουργείο ο αριθμός των συμβασιούχων που θα προσληφθούν και κανένας λόγος ως τώρα για αποσπασμένους εκπαιδευτικούς οι οποίοι είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΙ για την διεκπεραίωση της Πρακτικής Άσκησης στο 3ο και στο 4ο έτος που είναι υποχρεωτική για να πάρει κάποιος πτυχίο ( Να διευκρινίσω ότι πέρυσι είχαμε πέντε αποσπασμένους με καθοριστικό ρόλο για την Πρακτική στα σχολεία)..
  Με όλα αυτά η σχολή έμεινε κλειστή για τρεις εβδομάδες ..Οι καθηγητές και οι φοιτητές/φοιτήτριες προσπαθούσαμε με διάφορες δράσεις να γνωστοποιήσουμε στην κοινωνία και στα τοπικά ΜΜΕ την κατάσταση που επικρατεί στη σχολή μας αλλά και σε όλα τα Παιδαγωγικά Τμήματα πανελλαδικά ( Αυτός είναι και ο βασικός σκοπός του άρθρου : να ενημερωθεί ο κόσμος και να μην υπάρχουν παρερμηνείες τύπου ‘’ Είστε κλειστά για να κάνετε παραπάνω διακοπές’’ γιατί ακούστηκε και αυτό). 
  Καθημερινά ,λοιπόν, γίνεται ένας αγώνας δρόμου για να γίνουν όσα περισσότερα μαθήματα μπορούν με όσους καθηγητές έχουν απομείνει και με όσο το δυνατό καλύτερη ποιότητα ώστε να μην υποβαθμιστούν οι σπουδές μας ( πράγμα που συμβαίνει σε μεγαλύτερο ή σε μικρότερο βαθμό σε όλα τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ της χώρας). Και το Υπουργείο Παιδείας που βρίσκεται σε όλο αυτό;;;;  ΑΠΟΝ… Αδιαφορεί πλήρως για όλα αυτά που συμβαίνουν στην εκπαίδευση από τα Δημοτικά ως τα Πανεπιστήμια… Ειδικά ο ‘’πόλεμος’’ για τις Παιδαγωγικές σχολές είναι πλέον ξεκάθαρος..ΜΑ ΤΑ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΟΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΙ !;!      Καμιά απάντηση..Το μόνο που αφήνουν να εννοηθεί είναι ότι έχουν μεν μια συγκεκριμένη πολιτική στο μυαλό τους να συγχωνεύσουν τα τμήματα ή να καταργήσουν κάποια από αυτά, αλλά δε να στέλνουν π .χ 150 πρωτοετείς φοιτητές στο Παιδαγωγικό Θεσσαλίας ενώ το τμήμα δήλωσε ότι μπορεί να δεχθεί φέτος μόνο 70.. Όπως λέει και μια παροιμία ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε..Μάλλον στραβός ο γιαλός..και πολύ στραβός μάλιστα σε έναν τομέα ( Παιδεία) που αποτελεί την βάση των πάντων..
  Και κλείνοντας έχω κάποια εύλογα ερωτήματα: Πώς μπορεί κάποιος να θέλει να λέγεται ‘Υπουργός’ ή ‘ Υφυπουργός’ Παιδείας και να καταδικάζει έτσι την εκπαίδευση μιας ολόκληρης γενιάς που θα αποτελέσει το εργατικό δυναμικό στο μέλλον; Ισχυρίζονται ότι η Ελλάδα έχει ανάγκη από τα παιδιά της αλλά τι κάνουν αυτοί για να κρατήσουν τα παιδιά αυτά στην Ελλάδα; Με τι μούτρα θα γυρίσουν όλοι αυτοί αργότερα να πούνε στα εγγόνια τους "διώξαμε μια ολόκληρη γενιά στο εξωτερικό";
  Ελπίζω να σας βοήθησα έστω και λίγο να κατανοήσετε αυτά που συμβαίνουν καθημερινά στα ΑΕΙ και στα ΤΕΙ της Ελλάδας ( όσο και αν τα ΜΜΕ προσπαθούν να τα συγκαλύψουν όλα αυτά) αλλά και να προβληματιστείτε για το μέλλον μας σε μια χώρα που όλα μοιάζουν αβέβαια…

Ευχαριστούμε την Ευγενία Δάμπα για το υπέροχο άρθρο της!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου