Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2013

Ιστορικό- Αρχαιολογικό.. Tι ακολουθεί μετά ;




  Η αφορμή ήταν μία διαμάχη ανάμεσα σε σπουδαστές φιλολογίας, ιστορικού αρχαιολογικού και φιλοσοφίας παιδαγωγικής και ψυχολογίας για το ποιος είναι ικανότερος να διδάξει αύριο (όπως έλεγε και ο παππούς μου) όταν βγούμε στην αγορά εργασίας.. θα αφήσω λοιπόν πίσω μου τις άλλες σχολές και θα ασχοληθώ με το ιστορικό αρχαιολογικό στο οποίο φοιτώ εδώ και 3 χρόνια. Ποτέ δεν ήμουν fan της ιδέας του να διδάσκω και αυτό το κατάλαβα μέσα από τη σχολή μου που παρέχει και άλλες επιλογές για το πολυπόθητο ΜΕΤΑ.. Τι συμβαίνει λοιπόν μετά;
  Έχοντας ολοκληρώσει το μεγαλύτερο μέρος των σπουδών μου μπορώ να πω ότι τα εφόδια δεν είναι επαρκή, όσον αφορά τα λοιπά μαθήματα εκτός ιστορίας, για κάποιον που θέλει να ασχοληθεί με την διδασκαλία των φιλολογικών μαθημάτων. Από εκεί και πέρα όμως η προσωπική μελέτη, ο κόπος και η εμπειρία που μπορεί να αποκτήσει κάποιος είναι άλλο θέμα. Ποιες λοιπόν είναι οι επιλογές ενός ιστορικού ή ενός αρχαιολόγου αποφοιτώντας από το τμήμα; Οι δυνατότητες του Ιστορικού περιορίζονται σ' αυτές του ακαδημαϊκού, των ελάχιστων ερευνητικών ινστιτούτων και κάποιων θέσεων σε μουσεία. Για να είμαστε ρεαλιστές, οι περισσότερες ευκαιρίες θα δοθούν μέσω της διδασκαλίας των φιλολογικών μαθημάτων. Ως φιλόλογοι καθηγητές στη μέση εκπαίδευση για τη διδασκαλία κυρίως - αλλά όχι μόνο - ιστορικών μαθημάτων, μπορούν να εργαστούν οι απόφοιτοι του τμήματος. Η απασχόληση σε φροντιστήρια μέχρι το διορισμό στη μέση εκπαίδευση αποτελεί την προσφορότερη λύση. Εκτός της εκπαίδευσης οι απόφοιτοι μπορούν: α) να στραφούν σε υπηρεσίες και φορείς του Δημόσιου τομέα που προάγουν την ιστορική επιστήμη ή ασχολούνται με την ιστορική έρευνα (Ακαδημία, Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών, Ελληνικό Λαογραφικό Ιστορικό Αρχείο, Ιστορικό Αρχείο Ελληνικής Νεολαίας κ.ά.), σε αρχειακές υπηρεσίες, σε μουσεία, σε βιβλιοθήκες και β) να προσληφθούν (κατόπιν εξετάσεων) ως υπάλληλοι της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Στον Ιδιωτικό τομέα είναι λίγες οι θέσεις ιστορικών-αρχαιολόγων ελλείψει πολλών αντιστοίχων φορέων (ένας από αυτούς, ίσως ο πιο σημαντικός, είναι και το ΙΜΕ, ίδρυμα μείζονος ελληνισμού). Θα μπορούσαν να διευρύνουν τις δυνατότητες απασχόλησης, εάν συνέδεαν τις επιστημονικές γνώσεις με τυχόν έφεση στις νέες τεχνολογίες (3D αναπαραστάσεις, animation) ή και την επιχειρηματικότητα (υποβρύχια αρχαιολογία - τουρισμός, ανάπτυξη συστημάτων αυτόνομης πολυγλωσσικής ξενάγησης κλπ). Ένας αρχαιολόγος με έμφαση στην Ιστορία της τέχνης θα μπορούσε να απασχοληθεί σε γκαλερί, πινακοθήκες.

  Λίγες ή πολλές αυτές είναι οι προοπτικές για ένα επαγγελματικό μέλλον. Από εκεί και πέρα χρειάζεται σκληρή δουλειά, μελέτη και αισιοδοξία γιατί οι καιροί μπορεί να είναι δύσκολοι αλλά εμείς χτίζουμε το μέλλον μας!

Ευχαριστούμε την Στέλλα Κυριαζή για το άρθρο της!

1 σχόλιο:

  1. Δηλαδή από αυτό το άρθρο καταλήγουμε στο ότι εξαρτάται από την ατομικοτητα του καθενός αν θα βρει δουλειά ? Λέει για απευθυνση στο δημόσιο.. Ποιο ? Αυτό που πάγωσαν οι προσλήψεις μέχρι το 2015? Λέει για επιχειρηματικοτητα.. Όλα αυτά τα ωραία παραδείγματα με τι πόρους μπορεί να τα καταφέρει κάποιος μέσα στην κρίση ? Μόνο αν καταχρεωθει στις τράπεζες για δάνεια.. Όσο για την αποκατάσταση στην αρχαιολογία, πριν γραφτεί το άρθρο αναζητήσατε τους όρους εργασίας στο δημόσιο ως αρχαιολόγος ? 4μηνες συμβάσεις που μόλις λήξουν αυτόματα θεωρείται πως εξαντλήθηκε ο χρόνος εργασίας στο δημόσιο και σε δέχονται μόνο στον ιδιωτικό τομέα.. Όσο σκληρά και να προσπαθήσει κάνεις ατομικά λοιπόν αν δεν κάνουμε κάτι συλλογικά για να καλυτερεψουν οι συνθήκες εργασίας μας, οι περισσότεροι θα βρεθούμε στο 67% των ανεργων νεων..

    ΑπάντησηΔιαγραφή