Παρασκευή, 4 Οκτωβρίου 2013

Μιλώντας για .... χωρισμένες γυναίκες με παιδιά.


Ρώτησα λοιπόν την Φρόσω για ένα θέμα που πραγματικά απασχολεί τους ανθρώπους στις μέρες μας λόγω της αύξησης των διαζυγίων. Η Φρόσω είναι μία μητέρα που ύστερα από το χωρισμό της προσπάθησε να στηρίξει , όσο το δυνατό περισσότερο, το παιδί της που ακόμη βρίσκεται στις πρώτες τάξεις του δημοτικού.


1) Στις μέρες πολλές γυναίκες φοβούνται να προβούν στο χωρισμό λόγω της οικονομικής κρίσης αλλά και της ανασφάλειας που αισθάνονται όταν μένουν μόνες τους με τα παιδιά. Ποια είναι η άποψη σας γιαυτό;

Απάντηση: Πιστεύω πως είναι θέμα χαρακτήρα και προτεραιοτήτων που θέτει κάθε γυναίκα-μαμά. Φυσικά και δεν είναι εύκολο να διαλύσεις μια οικογένεια, πόσο μάλλον στις μέρες μας. Τι γίνεται όμως όταν αυτή η οικογένεια στηρίζεται σε σαθρά θεμέλια; Το θέμα λοιπόν είναι αν θες να μεγαλώσεις υγιή συναισθηματικά παιδιά, χωρίς ψυχολογικά κατάλοιπα και το πόσο είσαι διατεθειμένη να βάλεις το καλό των παιδιών σου πάνω από την βόλεψή σου.

2) Θεωρείτε δύσκολο να υιοθετήσει μία μητέρα τον ρόλο και του πατέρα (εφόσον το δικαστήριο αποφασίσει να έχει εκείνη την κηδεμονία του) ή θεωρείτε αναγκαία και τα δυο πρότυπα για την ευτυχία του παιδιού;

Απάντηση: Σαν μητέρα που έχω αναλάβει και τους δυο ρόλους, τόσο οικονομικά όσο και συναισθηματικά, οφείλω να ομολογήσω ότι είναι ένας καθημερινός, σκληρός αγώνας. Ο εαυτός σου έρχεται πάντα, όχι σε δεύτερη ή τρίτη αλλά σε τελευταία μοίρα. Το ιδανικό βέβαια θα ήταν, έστω και από μακριά και οι δύο γονείς να αγωνίζονται για την ευτυχία του παιδιού, δυστυχώς όμως στην δική μου περίπτωση είναι μονόδρομος…

3) Στο εξωτερικό υπάρχει το επίδομα για τις μητέρες που μεγαλώνουν μόνες τους τα παιδιά τους. Στην Ελλάδα ισχύει κάτι τέτοιο; Αν ναι είναι επαρκές το ποσό και αν όχι τι θα υποστηρίζατε να συμβεί (αναλυτικά).

Απάντηση: Δυστυχώς στη χώρα μας ο όρος «ανύπαντρη μητέρα», δεν είναι θεσμοθετημένος. Είμαστε μια κατηγορία γυναικών και ανθρώπων γενικότερα, που δεν δικαιούμαστε καμία οικονομική ενίσχυση. Το επίδομα που δίνεται σε μονογονεικές οικογένειες σε χώρες του εξωτερικού, σε μας φαντάζει άπιαστο όνειρο. Ακόμα και προνόμια που θα’πρεπε να δικαιούνται τα παιδιά μας, όπως η φύλαξη στο σχολείο για τις εργαζόμενες μητέρες, εκπτώσεις ,όπως παρέχονται στους τρίτεκνους ή πολύτεκνους σε αστικές συγκοινωνίες, τρόφιμα και βιβλία σε μας δυστυχώς δεν ισχύουν.

4) Υπάρχουν στιγμές που σκέφτεστε πως δεν μπορείτε να τα βγάλετε πέρα και πως η παρουσία του πατέρα θα τόνωνε την αυτοπεποίθηση του παιδιού σας περισσότερο;

Απάντηση: Καθημερινά σχεδόν…..
Η παρουσία του πατέρα θα’παιζε καταλυτικό ρόλο στη ζωή του παιδιού και στη δική μου δεν σας κρύβω, ως χέρι βοηθείας. Όσο σωστά κι αν θεωρεί πως αναθρέφει μια μητέρα μόνη της το παιδί της, το κενό από την απουσία του πατέρα είναι δυστυχώς δυσαναπλήρωτο.

5) Πώς παρουσιάσατε στο παιδί σας την εικόνα πως πλέον οι γονείς του θα μένουν σε διαφορετικά σπίτια και όχι όλοι μαζί;

Απάντηση: Ευτυχώς,αν θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω αυτόν τον όρο, στη δική μου περίπτωση ο γιος μου ήταν μόλις 2 χρονών όταν χώρισα με τον πατέρα του. Η ειδικός στην οποία απευθύνθηκα τότε για να με καθοδηγήσει, με καθησύχασε λέγοντάς μου πως το παιδί δεν έχει προλάβει ακόμα, λόγω της ηλικίας του να πλάσει τον κόσμο του, οπότε δεν γκρεμίσαμε τίποτα. Για το παιδί ήταν μία ξεχωριστή μεν, αλλά φυσιολογική καθημερινότητα. Σε ερωτήσεις-απορίες όμως που έχει το παιδί μεγαλώνοντας, απαντώ πάντα με ειλικρίνεια και χωρίς «κατηγορώ» προς καμιά κατεύθυνση, προσπαθώντας έτσι να του ζωγραφίσω με όμορφα χρώματα την διαφορετικότητα της δικής μας οικογένειας.

6)  Πιστεύετε ότι η ψυχολογία των γυναικών επηρεάζεται από έναν χωρισμό με αποτέλεσμα να μην θέλουν εύκολα να ξαναχτίσουν τη ζωή τους;

Απάντηση: Και αυτό επίσης είναι θέμα χαρακτήρα της κάθε γυναίκας. Στις περισσότερες περιπτώσεις πάντως ναι αυτό συμβαίνει, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου. Εκ των πραγμάτων γίνεσαι πιο δύσπιστη και επιφυλακτική .Δεν θα ήθελα να πω όμως ότι έχω χάσει την πίστη μου στους ανθρώπους…..για κάτι που συνέβη σε σένα δεν θα έπρεπε να καταδικάσεις όλους τους υπόλοιπους.

7) Κατά πόσο είναι εύκολο ένας άνδρας άτεκνος να προτιμήσει μία γυναίκα που ήδη έχει παιδιά από άλλο γάμο;

Απάντηση: Δυστυχώς στις μέρες μας υπάρχουν κάποιες προκαταλήψεις, τις οποίες η κοινωνία μας δεν τις έχει αποβάλλει ακόμα. Δύσκολα επιλέγει κάποιος άντρας ελεύθερος να αναλάβει τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις που συνεπάγεται ένα παιδί όταν αυτό δεν είναι δικό του...

Ευχαριστούμε πολύ τη Φρόσω για τις ειλικρινείς απαντήσεις της και πρέπει να πάρουμε όλοι ένα μήνυμα πως τελικά όταν θέλεις κάτι να το πετύχεις ακόμη και μόνος σου να βρίσκεσαι πάντα βρίσκεις τη δύναμη να μεγαλώσεις το παιδί σου με αξιοπρέπεια...

Τις ερωτήσεις έκανε ο Ελευθεριάδης Πυθαγόρας!



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου