Τρίτη, 24 Σεπτεμβρίου 2013

ΕΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ…..


Τέλος του 3ου έτους… Ένα ξέγνοιαστο καλοκαίρι σκέφτεσαι..Ή μήπως όχι; Καθώς οι σπουδές σου φτάνουν στο τέλος σκέφτεσαι..σκέφτεσαι..σκέφτεσαι..Αρχίζεις και συνειδητοποιείς πιο σοβαρά κάποια πράγματα τα οποία 3-4 χρόνια πριν δεν υπήρχαν ούτε σαν κόκκος στον εγκέφαλο σου..Και ξαφνικά προκύπτει το σενάριο της πρακτικής άσκησης για όλο το καλοκαίρι..Αρχικά διστάζεις, δεν πολυθέλεις , διάφορες σκέψεις βομβαρδίζουν το μυαλό σου..( - Εγώ; Πώς; Πού; Πότε; Και το καλοκαίρι μου; Τόση χαρτούρα; Αξίζει ο κόπος μόλις 300 ευρώ;) Το συζητάς με γνωστούς και φίλους..Όλο και πιο πολλοί το σκέφτονται θετικά και λόγω της οικονομικής κρίσης αλλά και ως μελλοντικό εφόδιο στην επαγγελματική πορεία..Η ιδέα ,λοιπόν, της πρακτικής αρχίζει και ωριμάζει μέσα σου ώσπου παίρνεις την απόφαση..Και έρχεται η στιγμή ( 1η Ιουλίου, ντάλα ο ήλιος, κατακαλόκαιρο) και εσύ αύριο ξεκινάς πρακτική..Καταριέσαι την ώρα και την στιγμή που το αποφάσισες, σκέφτεσαι να το ματαιώσεις αλλά είναι πλέον αργά, σκέφτεσαι να παριστάνεις τον άρρωστο αλλά για πόσο; Δεν υπάρχει επιστροφή..Από αύριο και για 2 μήνες θα ξυπνάς 7 η ώρα το πρωί… Πάρτο απόφαση φίλε μου τέλος..( αυτά έλεγα στον εαυτό μου)..Α! Και ξέχασα να σας πω ότι η πρακτική μου θα ήταν σε ένα νηπιαγωγείο ενώ εγώ σπουδάζω Παιδαγωγικό Δημοτικής, πράγμα που με τρόμαζε ακόμα πιο πολύ..
Να μην τα πολυλογώ..Η πρακτική μου τώρα έφτασε στο τέλος της..Από εκεί που δεν ήθελα να ξεκινήσω τώρα μου λείπει όλο αυτό..Και φανταστείτε υπήρξαν δύσκολες στιγμές λόγω στριφνών ‘συνεργατών’ μου ( αλλά ας μην το ανοίξουμε το θεματάκι , παντού τυχαίνουν αυτά ας το παραδεχτούμε)..Μέσα από όλη αυτή την εμπειρία μου εντέλει κατάλαβα πολλά πράγματα τα οποία σίγουρα θα με βοηθήσουν όχι μόνο επαγγελματικά αλλά και στη ζωή μου γενικότερα..Αυτά που ζεις καθημερινά με αυτές τις ψυχούλες στον παιδικό σταθμό απλά δεν μπορώ να σας τα περιγράψω, γιατί δεν μπορεί να το καταλάβει κάποιος αν δεν το ζήσει..Πας εκεί κάθε πρωί ως ένα τίποτα και τα παιδάκια σου προσφέρουν απλόχερα τόσα πολλά που φεύγεις τόσο γεμάτος κάθε μέρα.. Και ξαφνικά μετά από 2 μήνες λες πώς να ‘’ξανααδειάσω’’ τώρα; ( Σας κούρασα με τα μελό αλλά δεν γινόταν να μην αναφερθώ έστω για λίγο σε αυτό που έζησα).
Αυτό που θέλω να σημειώσω εγώ για την πρακτική άσκηση από την εμπειρία μου ( σε οποιοδήποτε αντικείμενο και αν είναι) είναι ότι σίγουρα ΚΑΤΙ έχει να σου ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ..Έχω ακούσει διάφορα για εκμετάλλευση και άσχημη συμπεριφορά στους φοιτητές ( κάτι που έζησα και εγώ ως ένα βαθμό) αλλά και για άψογη συμπεριφορά..Το ζητούμενο είναι ότι ακόμα και αν οι άλλοι προσπαθούν να σου κάνουν τη ζωή δύσκολη, η συνεργασία με ανθρώπους που δεν ήξερες ( όλο και κάποιος αξιόλογος θα υπάρχει ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ) αλλά και η ενασχόληση με το ίδιο το αντικείμενο που σου αρέσει θα σου προσφέρει θετικές εμπειρίες ή ακόμα και άσχημες τις οποίες όμως θα μπορείς να αντιμετωπίσεις πιο εύκολα μελλοντικά..Γιατί έχεις πάρει μια πρώτη γεύση τι πάει να πει ‘επαγγελματική δυσκολία’’..
Από μένα ,λοιπόν, έχοντας και πρόσφατη την εμπειρία αυτή ΔΟΚΙΜΑΣΤΕ ΤΟ..Όπως και αν εξελιχθεί μόνο κερδισμένος θα βγει κάποιος από όλο αυτό…

Ευχαριστούμε πολύ την Ευγενία Δάμπα για το κείμενο της!


1 σχόλιο:

  1. μακαρι να ειχαμε ολοι αυτη την ευκαιρια για πρακτικη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή