Δευτέρα, 27 Μαΐου 2013


   Δημοκρατία: αναχρονιστικός όρος ή     εξειδανίκευση;
Αν αναλογιστούμε πως ο όρος αυτός υφίσταται εδώ και αιώνες και συγκεκριμένα μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους(1830) στο μυαλό κάποιου θα επικρατούσε η άποψη πως ο θεσμός αυτός τηρείται και διαφυλάσσεται κάτω από τις σωστές συνθήκες και αναμφίβολα με τη βοήθεια σωστών και άξιων σεβασμού ανθρώπων..
Κι όμως έπειτα από τόσα χρόνια αυτό ισχύει; Δικαιοσύνη σημαίνει ίσα δικαιώματα, η αποδοχή πως κάτι ανήκει αναντίρρητα στον άλλον κι αυτό δεν μπορεί κανείς να του το αφαιρέσει. Στον εικοστό πρώτο αιώνα που ζούμε, όπου οι άνθρωποι έπρεπε να είναι πιο πολιτισμένοι από ποτέ, όπου η ανισότητα μεταξύ των δύο φύλων έχει εξαλειφθεί, όπου οι άνθρωποι μπορούν πια ελεύθερα να εκφέρουν την άποψη τους και να αγωνίζονται για τα δικαιώματα τους, να αντιμετωπίζονται με σεβασμό και ισάξια, δυστυχώς η πραγματικότητα αυτή αποτελεί μια εξιδανίκευση η οποία δεν υφίσταται και δεν εφαρμόζεται από πολλούς.
Στον πολιτικό τομέα αρχικά έπρεπε να δέσποζε διάχυτη η δικαιοσύνη η οποία αφορά ολόκληρη την πολιτεία. Κάποιοι υποστηρίζουν πως η ψήφος μας είναι το μοναδικό δημοκρατικό μας όπλο.Ο λαός ψηφίζει τις παρατάξεις που του παρουσιάζουν,βασίζεται πως ίσως μεταβληθούν προς το καλύτερο τα πράγματα μα αυτό δεν πραγματοποιείται.Τα λίγα άτομα ενός κόμματος αποφασίζουν για τα πολλά χωρίς καν να τους δίνουν το δικαίωμα συμμετοχής. Μήπως λοιπόν είμαστε κομπάρσοι της ίδιας της ταινίας που εμείς επιλέξαμε να πάρουμε μέρος; Δυστυχώς το ίδιο ισχύει και στην αγορά εργασίας.
Χιλιάδες ταλαντούχοι άνεργοι νοσταλγούν μια δουλειά η οποία δεν θα τους προσφέρει μόνο χρήματα αλλά και τη δυνατότητα να ασκήσουν κάτι που αγαπούν και έχουν κοπιάσει γιαυτό..Γιατί να καταλαμβάνουν ατάλαντοι και φυγόπονοι άνθρωποι θέσεις εργασίας μόνο και μόνο επειδή συνάπτουν πελατειακές σχέσεις με τους εργοδότες; Δικαίωμα καλύτερης ζωής έχουν και οι αλλοεθνείς.Δεν είναι λίγου αυτοί που τους κατακρίνουν θεωρώντας πως καταχρώνται τις δουλειές μας. Κι όμως αξίζουν να έχουν δουλειά και όχι να αντιμετωπίζονται ρατσιστικά αλλά ισάξια με τους ομοεθνείς. Ο ρατσισμός εξάλλου πηγάζει από την προκατάληψη για χειρωνακτικές εργασίες.
Η λέξη δικαστήριο συνάδει απόλυτα με την δικαιοσύνη και όμως,πόσοι εγκληματίες έχουν αθωωθεί;Πόσοι αθώοι άνθρωποι έχουν φυλακισθεί λόγω της εξουσίας των ενόχων; Σε μία χώρα όπου πρέσβευε πάντα τη δημοκρατία και αγωνίσθηκε για αυτή είναι οξύμωρο να υπάρχει τέτοια αδικία και φθορά. Η εξιδανίκευση της δημοκρατίας είναι στοιχείο που τονίζεται από αυτούς που την φθείρουν.Μήπως πια είναι όντως ένας αναχρονιστικός όρος που απλά χρησιμοποιείται για να κατευνάσει τους εξεγερμένους πολίτες; Γιατί να μην έχουμε το δικαίωμα να πατάξουμε αυτά τα φαινόμενα αδικίας και να στηλιτεύσουμε τέτοιες συμπεριφορές; Όπως κάθε αρετή έτσι και αυτή δεν μπορεί να συνεχισθεί να εφαρμόζεται σωστά χωρίς προσπάθεια;Οφείλουμε όλοι να υπερασπισθούμε τα δικαιώματα μας.
  Το περίεργο βέβαια είναι πως ίσως τελικά δεν υπήρχε ποτέ η δικαιοσύνη και η δημοκρατία. Είναι ένας όρος που τον έχουν ορίσει οι <<δυνατοί>> για να ηρεμήσουν έτσι τους <<αδύναμους>>. Ακόμη κι από την αρχαιότητα αν παρατηρήσουμε μερικούς ιστορικούς και συγγραφείς θα αντιληφθούμε πως ο όρος δημοκρατία αμφισβητείτο από πολλούς. Ο Σωκράτης έκρινε αρνητικά κάποιους από τους θεσμούς της Δημοκρατίας κατά τις συζητήσεις του ( π.χ. ότι συχνά οι Αθηναίοι καλούνται  «με κλήρο» να ασκήσουν αρμοδιότητες για ζητήματα  για τα οποία δεν   ήταν αρμόδιοι (επαΐοντες). Ο Ησίοδος καταδίκαζε τον παράνομο πλούτο και επαινούσε αυτόν που αποκτάται με ιδρώτα.
  Πότε λοιπόν η δημοκρατία αποτελούσε μία πραγματικότητα; Πιστεύω πως είναι σαν να σχολιάζουμε την τελειότητα. Πιστεύουμε ότι κάπου κάπως υπάρχει αλλά αυτό δεν υφίσταται. Οι όροι αυτοί είναι αμιγώς υποκειμενικοί. 
  Κάποιοι αγωνίσθηκαν γι αυτά κι εμείς τα παραχωρούμε σε άλλους;Η προσπάθεια θα είναι δύσκολη αλλά η δικαίωση θα μας ανταμείψει.Εγώ φοβάμαι την αδικία όχι επειδή είμαι δειλός απλά επειδή καταστάσεις που ήδη από την εποχή μας έχουν φθαρεί για πόσο ακόμη θα υφίστανται;Μήπως θα φθάσουμε σε μία εποχή όπου η έννοια της δικαιοσύνης δεν θα υπάρχει καν στο ελληνικό λεξικό και κανείς δεν θα έχει το δικαίωμα να την προφέρει; Η αντίδραση επέρχεται μετά τη φθορά αν επέλθει μετά την καταστροφή τότε είναι μάταιη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου