Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013

Νους υγιής εν σώματι υγιεί !


                                             



  Ζούμε σε μία χώρα όπου τα ποσοστά της παχυσαρκίας, ειδικά στις νεαρές ηλικίες, αυξάνονται με έντονο ρυθμό. Παρόλο όμως αυτή την κατάσταση η γυμναστική διδασκαλία στο σχολείο κατέχει το ρόλο του <<κομπάρσου>>.
  Από το δημοτικό ήδη τα παιδιά περνούν πολλές ώρες στην τάξη τους έχοντας έτσι ελάχιστο χρόνο για άσκηση και γυμναστική. Λόγω αυτής της κατάστασης το πρόβλημα, όχι μόνο της παχυσαρκίας, αλλά και του ανταγωνισμού, της μελαγχολίας και της χαμηλής αυτοεκτίμησης, τοποθετεί τα θεμέλια του στην παιδική ψυχολογία και στο παιδικό σώμα.
  Φτάνουμε λοιπόν στις τελευταίες τάξεις του σχολείου όπου οι μαθητές διακατέχονται από το άγχος και δυστυχώς και τον ανταγωνισμό των πανελληνίων μη έχοντας κάποια διέξοδο σε όλο αυτό.
  Με τις δυο μόνο ώρες της γυμναστικής οι μαθητές αδυνατούν να αποβάλλουν το άγχος τους αλλά και να γυμνάσουν έτσι  το σώμα τους. Επιπλέον γίνονται κάποιες αναπληρώσεις από τα μαθήματα κατεύθυνσης πάνω στην ώρα της γυμναστικής, με αποτέλεσμα να χάνονται και αυτές οι λιγοστές ώρες.
  Δυστυχώς η Ελλάδα δεν εκτιμά τον αθλητισμό της και αυτό φαίνεται από το σχολείο αφού αυτό αποτελεί τον καθρέφτη της κοινωνίας μας. Παρατημένα ή ανεκμετάλλευτα παλιά γυμναστήρια δεσπόζουν στα σχολικά κτίρια με αποτέλεσμα κάθε φορά που ο καιρός δεν είναι καλός τα παιδιά να αναγκάζονται να μένουν στην αίθουσα τους με τον γυμναστή τους.
  Όταν διήνυσα κι εγώ τη σχολική περίοδο παρατηρούσα μερικούς γυμναστές μας να στέκονται νωθροί στην αυλή του σχολείου προσφέροντας μας μερικές μπάλες για να αθληθούμε. Συνέπεια αυτής της αδράνειας ήταν ότι μερικοί μαθητές δεν γυμνάζονταν και κάθονταν άπραγοι στο προαύλιο της αυλής μιλώντας με τους φίλους τους ή μελετώντας.
  Η τραγική αυτή κατάσταση έχει αναντίρρητα αντίκτυπο και στην επιθυμία των μαθητών να ασχοληθούν και πέρα από το σχολείο με τον αθλητισμό.
  Νιώθουν λοιπόν ότι η ψυχολογία τους παραμένει στάσιμη και ότι δεν εκτονώνονται όπως θα ήθελαν.
  Προτείνω λοιπόν ως λύσεις να δραστηριοποιηθούν οι γυμναστές και να ζητήσουν αύξηση έστω μία ώρα επιπλέον τα μαθήματα της γυμναστικής αφού ο ελάχιστος αριθμός ωρών που είναι καλό να γυμναζόμαστε την εβδομάδα είναι τρείς. Φυσικά θα αναρωτηθείτε πως μπορούν 55-60 χρόνων γυμναστές να έχουν κουράγιο όχι μόνο να διεκδικήσουν τα δικαιώματα του μαθήματος τους αλλά να κάνουν οι ίδιοι γυμναστική σε μαθητές; Αυτό είναι ένα άλλο θέμα που το υπουργείο θα ήταν καλό να προνοήσει τοποθετώντας νέους και με όρεξη απόφοιτους της γυμναστικής ακαδημίας.
  Επιπροσθέτως η ανανέωση των γυμναστηρίων που στεγάζονται στο σχολικό κτίριο ή η δημιουργία νέων θα ήταν μία πολύ χρήσιμη ιδέα.
  Περισσότερα σχολικά πρωταθλήματα μεταξύ των σχολείων θα ήταν χρήσιμα ώστε να αυξηθεί η ευγενής άμιλλα των μαθητών και να τα χρησιμοποιήσουν ως στόχο και έναν τρόπο εκτόνωσης. Έτσι θα μπορέσουν να ξεφύγουν από την ρουτίνα των μαθημάτων, τα περιττά κιλά και το αίσθημα της ανεπάρκειας.
  Θα ήταν καλό οι γυμναστές να προωθούν τα “ ταλέντα” που διακρίνουν στο σχολείο σε μερικές αθλητικές ομάδες-σωματεία ώστε να ενισχύεται έτσι και ο αθλητισμός γενικότερα.
  Σε μία χώρα όπου ο αθλητισμός γεννήθηκε και ωρίμασε πως μπορούμε να δεχόμαστε αυτή την κατάσταση; Αναφέρομαι συγκεκριμένα στον σχολικό χώρο καθώς πιστεύω ότι αυτός μπορεί να δώσει το έναυσμα ώστε να τονωθεί συλλήβδην ο τομέας του αθλητισμού.
  Έχοντας λοιπόν ως μότο το ρητό <<Νους υγιής εν σώματι υγιεί>> μπορούμε να βελτιώσουμε πολλά πράγματα σε αυτή την κοινωνία όπως την ψυχολογία των μαθητών, την βία (που θα ελαττώνεται σημαντικά λόγω της εκτόνωσης των μαθητών) , την καλύτερη επίδοση τους στα μαθήματα και όσον αφορά αυτό το θέμα μην ανησυχείτε καθόλου, δεν μπορεί εμείς να είμαστε πιο έξυπνοι που έχουμε εξαφανίσει τον αθλητισμό από το σχολείο μας και έχουμε αυτά τα αποτελέσματα στην φυσική κατάσταση και στην γενικότερη επίδοση των μαθητών, και χώρες του εξωτερικού που θεωρούν τον αθλητισμό ίσο με τη γνώση έχουν άριστα αποτελέσματα στο ήθος, στη φυσική κατάσταση και την επίδοση των μαθητών τους.
  Αθλητισμός σημαίνει υγεία και η απομάκρυνση από αυτόν συνδυάζεται με την νωθρότητα. Ποιον δρόμο θα επιλέξετε για τα παιδιά σας αλλά και για εσάς τους ίδιους , αν είστε μαθητές, αυτόν της αδράνειας ή της αλλαγής ;

3 σχόλια:

  1. Πολύ ρεαλιστικό και ωραίο. Χρειάζονται νέοι γυμναστές και όχι οι δικοί μας που είναι πλέον ηλικιωμένοι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ποιον δρόμο θα επιλέξετε για τα παιδιά σας αλλά και για εσάς τους ίδιους , αν είστε μαθητές, αυτόν της αδράνειας ή της αλλαγής ;.. εύστοχο άρθρο και πολύ ωραίος επίλογος!! συγχαρητήρια Πυθαγόρα.. συνέχισε έτσι !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή