Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2012


                                        Βία:Φαύλος Κύκλος!


   Δυστυχώς είμαι ένας από τους πολλούς ανθρώπους που έχω βρεθεί μπροστά σε μία βιαιοπραγία.Άλλοι πάλι ήταν ή είναι ακόμη θύτες ή θύματα.Σπανίως όμως έχω ακούσει κάποιον να δυσανασχετεί γιαυτό ή να το επικρίνει.Όταν η βία απευθύνεται σε οποιοδήποτε ον αυτομάτως καταργεί τον όρο ''πολιτισμό'', πόσο μάλλον όταν αυτή στρέφεται σε μικρά παιδιά.Ας εστιάσουμε όμως στον τομέα της οικογένειας και της ενδο-οικογενειακής βίας που σύμφωνα με τη γνώμη μου αποτελεί τα ''σπάργανα'' της προσωπικότητας του ανήλικου παιδιού.
  Θεωρώ πως κάποιοι άνθρωποι είναι γεννημένοι για να γίνουν γονείς ή έστω όταν το αποφασίσουν να μοχθήσουν πολύ για να κάνουν τα παιδιά τους ευτυχισμένα..Άλλοι πάλι όχι μόνο δεν είναι προορισμένοι για αυτόν τον ρόλο αλλά ούτε για τον ''ρόλο'' του ανθρώπου.Κάποιοι από εσάς που διαβάζετε αυτή τη στιγμή το άρθρο ίσως σας έρθουν στο νου οι εξής εικόνες που θα αναφέρω.
  Ποιος δεν έχει ακούσει κατά τη διάρκεια της ημέρας να φωνάζει ο γονιός στο παιδί του και ύστερα από έναν βίαιο ήχο εκείνο να σωπαίνει;Ποιος (ειδικά παιδαγωγός) δεν έχει δει μικρά παιδιά να πηγαίνουν στο σχολειό με μώλωπες και να διισχυρίζονται τρεμάμενα πως απλά έπεσαν κάπου;Παιδιά που στο άκουσμα μόνο της φωνής των γονιών τους τρέμουν και αγχώνονται μήπως υποστούν τις συνέπειες αν τους παρακούσουν;
  Η σωματική βία είναι αναμφίβολα μία από τις απόρροιες της φθοράς του ανθρώπινου πολιτισμού, η λεκτική όμως;Όταν ένα παιδί βιώνει την εκμηδένιση και τον εξευτελισμό από τον ίδιο του τον γονέα, όταν ακούει να βωμολοχούν είτε οι γονείς του είτε απευθυνόμενοι σε αυτό,να κάνουν μορφασμούς που δηλώνουν απειλές με τις κινήσεις του σώματος ή και εκφράσεις με το πρόσωπο τους, τότε πως μπορεί ένα παιδί να βιώσει τη στήριξη και την ψυχική γαλήνη που είναι αναγκαία μέσα στο σπίτι του; 
  Οι επιπτώσεις της σωματικής και της λεκτικής βίας είναι αναπόφευκτες και καθοριστικές.Το παιδί αυτομάτως γίνεται εσωστρεφές ή βίαιο.Τρομαγμένο σε κάθε κίνηση του γονιού του και συναισθηματικά καταρρακωμένο.Αισθάνεται άβολα προσπαθώντας να καλύψει τα συμπτώματα με διάφορους τρόπους και αιτίες που πολλές φορές δεν ακούγονται καθόλου αληθοφανείς.Αντιμετωπίζει τους γονείς σαν μία ανεξάντλητη πηγή που μόνο βία και κακό μπορεί να του προσφέρει.Πόσο άσχημο είναι να μην μπορεί το ίδιο το παιδί να στηριχθεί στον πιο βασικό τομέα της ζωής μας;Εκεί που όλοι ψάχνουν ''καταφύγιο'' και δεν πληγώνονται,εκεί που τα λάθη συγχωρούνται και παραβλέπονται;Εκεί που η καλή κουβέντα και η αγκαλιά της παρηγοριάς είναι αληθινή και δεν υποκρύπτει τίποτα;Την οικογένεια.
   Οφείλουμε όλοι όταν βρισκόμαστε μπροστά σε τέτοια συμβάντα ή τα αντιλαμβανόμαστε ή είμαστε οι ίδιοι πρωταγωνιστές σε αυτά να ενημερώνουμε κάποιον αρμόδιο φορέα ή έναν ενήλικο που θα απευθυνθεί στους ειδικούς.Το κράτος πρέπει να μεριμνήσει με την ένταξη παιδοψυχολόγων στα σχολεία ώστε να υπάρχει η σωστή αντιμετώπιση αλλά και η πρόληψη για τυχόν χειρότερες επιπτώσεις.Αν λοιπόν κρίνει ο καθηγητής και ο ψυχολόγος πως υπάρχει πρόβλημα σε ένα συγκεκριμένο παιδί θα ήταν σωστό να επισκεφθούν το σπίτι του παιδιού κάποιοι κοινωνικοί λειτουργοί.
   Η βία που ασκείται πάνω στο παιδί είναι ένας φαύλος κύκλος,μία πράξη που προφανώς μακροπρόθεσμα θα υιοθετήσει και το παιδί γιατί θα γνωρίζει μόνο έτσι να επιλύει τις διαφορές του και να επιβάλλεται..Είναι άδικο να καταστρέφουν ορισμένοι απολίτιστοι ενήλικες,γιατί μόνο έτσι μπορούν να χαρακτηριστούν ούτε γονείς ούτε άνθρωποι,τα παιδιά τους και την ψυχολογία αυτών.Αν οι ίδιοι δέχθηκαν τη βία δεν σημαίνει ότι πρέπει να την ασκήσουν κιόλας.
  Σκεφθείτε πως θα ήταν αν το παιδί σας δεν ήθελε να επιστρέψει στο σπίτι γιατί σας φοβάται,πώς μπορεί να σας κοιτούν τα μάτια του κάθε φορά που έχει δεχθεί άδικα τη βία σας και τον εξευτελισμό σας,πόσες αδιάκριτες ερωτήσεις καi χλευασμούς θα δέχεται στο σχολείο για τα ''περίεργα'' σημάδια του.Πως μπορεί ένας πολιτισμένος ''άνθρωπος'' κοιτώντας το πρόσωπο του δικού του παιδιού να το χτυπά και να μην νιώθει τύψεις;
   Η βία είναι αδυναμία και οι αδύναμοι άνθρωποι πρέπει να ακολουθούν πρόγραμμα στήριξης όχι μόνο να τιμωρούνται,καθώς αυτό δεν μπορεί να αλλάξει ριζικά την ψυχοσύνθεση τους.Οφείλουν όλοι να επικεντρωθούν στα παιδιά και αυτά να προσπαθήσουν να τα βοηθήσουν με διάφορους ψυχολόγους και ιδρύματα αποκατάστασης.Γιατί αυτά είναι οι επόμενοι βίαιοι γονείς και τα επόμενα ψυχικά άδεια άτομα.Αν το πρόβλημα δεν λυθεί από τα θεμέλια του τότε απλά λύνεται επιφανειακά.

1 σχόλιο:

  1. δυσκολο ειναι στις μερες μας να βρει καποιος την ανθρωπια και το θαρρος να τερματισει τετοιες καταστασεις μεσω του κρατους η της αστυνομιας.Οι περισσοτεροι απλα αγνοουν...Μπραβο σου πολυ ωραιο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή