Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2012

Φορείς που ετεροκατευθύνουν τους νέους!


               

Η οικονομική κρίση δυστυχώς έχει προξενήσει αρνητικά και γεμάτο άγχος συναισθήματα στη κοινωνία.Ας επικεντρωθούμε όμως σε ένα από αυτά που αφορά αμιγώς τους νέους και ειδικά την ανάμειξη των γονέων,των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και της παιδείας στην επαγγελματική τους πορεία.
   Οι γονείς μας είναι αναμφίβολα οι άνθρωποι που νοιάζονται περισσότερο από όλους για εμάς, τα παιδιά τους, και επιθυμούν να μας δουν ευτυχισμένους και ασφαλείς σε μία κερδοφόρα δουλειά και με μία επιτυχημένη καριέρα.Όταν όμως η εμμονή τους με αυτή την ιδέα ετεροκατευθύνει τα όνειρα και τις επιθυμίες μας, σε αυτή τη περίπτωση υπάρχει σίγουρα πρόβλημα.
   Γνωρίζουμε όλοι πως για την επίλυση ενός αδιεξόδου, αναγκαία είναι η εύρεση και η επίλυση των αιτιών.Ο πρώτος λόγος που εξηγεί αυτή την ασφυκτική πίεση που ασκούν οι γονείς στα παιδιά τους είναι τα απωθημένα,λόγω της αποτυχίας τους στο παρελθόν να ασχοληθούν με το επάγγελμα που επιθυμούσαν.Απόρροια αυτής της αιτίας είναι να καθρεφτίζεται στο πρόσωπο των παιδιών το δικό τους μέλλον και οι δικές τους φιλοδοξίες.
    Στη συνέχεια γνωρίζουμε όλοι πως η κοινωνία δυστυχώς ορίζει μερικές από τις επιλογές των πολιτών της.Στην προσπάθειά τους λοιπόν να εξυψώσουν το κύρος των ίδιων και των παιδιών τους , τα εξαναγκάζουν να καταφύγουν στις εργασίες γραφείου και ποτέ στις χειρωνακτικές εργασίες.
Επιπροσθέτως τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ενισχύουν τις παραπάνω αντιλήψεις και συμπεριφορές.Ακόμη και η ανακοίνωση των βάσεων εισαγωγής αρχικά περιλαμβάνει τις πιο περιζήτητες σχολές και ύστερα από κάποιο χρονικό διάστημα τις κατά την άποψή τους ''υποδεέστερες''.
  Προπαγανδίζουν αδιαλείπτως για το σίγουρο και κερδοφόρο μέλλον που θα έχουν οι νέοι εάν ακολουθήσουν αυτά τα επαγγέλματα, προσδίδοντας έτσι ένα γόητρο στους φοιτητές αυτών των σχολών και στους γονείς τους δημιουργώντας τις λεγόμενες ''προκαταλήψεις''.Πολλές φορές δημοσιεύουν στις ειδήσεις ποσοστά ανεργίας που μαστιγώνουν ειδικά τις πιο ''ασταθείς'' δουλειές.Πως όμως οι νέοι θα αισθανθούν ασφαλείς με την απόφαση που θα κληθούν να πάρουν για το μέλλον τους;
   Ένας ακόμη φορέας κοινωνικοποίησης που συμβάλλει στην χειραγώγηση των νέων είναι η παιδεία.Οι περισσότεροι καθηγητές συμβουλεύουν τους μαθητές τους να αποκτήσουν κάποιο πτυχίο ειδικά από το πανεπιστήμιο.Με αυτόν τον τρόπο επισημαίνουν πως θα είναι επιτυχημένοι στον εργασιακό τομέα.Εγώ προσωπικά πάντως δεν γνωρίζω κάποιον που να εργάζεται σε μία δουλειά που δεν τον πληροί και να είναι καλός σε αυτό που κάνει.Σπανίως οι καθηγητές επαινούν τους μαθητές τους για τις διαφορετικές τους επιθυμίες, όπως την πλήρη και επαγγελματική απασχόληση με τον αθλητισμό.
   Τα Μέσα Μαζικής ενημέρωσης και το σχολείο οφείλουν να οξύνουν την κριτική ικανότητα και την ελεύθερη βούληση των νέων,να στηρίζουν την όποια επιλογή τους και να τους αποδεικνύουν πως όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτου επαγγέλματος και χρημάτων είναι ίσοι.
   Όσον αφορά τους γονείς όμως ποιος από αυτούς που είναι σωστοί δεν επιθυμεί να δει το παιδί του ευτυχισμένο;Ποιος αποβλέπει στην καταπίεση του και στην δημιουργία νέων απωθημένων;
Οι γονείς οφείλουν να εκτιμήσουν την όποια επιλογή των παιδιών τους, αν ειδικά είναι αυτή που τα χαροποιεί.Αναντίρρητα θα πρέπει να τα καθοδηγήσουν ώστε αυτά να έχουν μία στοιχειώδη και σφαιρική άποψη.Να τα εμφυσήσουν με ρεαλιστικό τρόπο κάποιες ιδέες και να τα καθησυχάσουν πως όποια επιλογή και αν διαλέξουν εκείνοι θα είναι δίπλα τους.
   Εάν λοιπόν είσαι γονιός τι προτιμάς; Να εργάζεται το παιδί σου σε μία δουλειά που όχι μόνο δεν το πληροί αλλά το κάνει δυστυχές, μόνο και μόνο επειδή εξοικονομεί πολλά χρήματα; Ή να είναι ευτυχισμένο και να προσπαθεί λόγω της αγάπης του επαγγέλματος του να ζήσει με αξιοπρέπεια;
    Θεωρώ ότι είναι από τα χείριστα συναισθήματα να σε κατηγορεί το παιδί σου όταν πια είναι ώριμο ότι δεν είναι χαρούμενο και πως αν γύριζε τον χρόνο πίσω θα άλλαζε πολλές από τις επιλογές του.
  Αν αναλογισθούμε σε ευρύτερο επίπεδο τα παραπάνω αίτια,πιστεύω πως εάν η χώρα μας απαρτιζόταν από πολλούς ανθρώπους που εργάζονταν πάνω σε αυτό που πραγματικά επιθυμούσαν, τότε η χώρα μας θα βελτιωνόταν σημαντικά.
  Τι προσδοκούν τελικά οι γονείς για τα παιδιά τους;Ένα δυστυχές μέλλον με οικονομική άνεση που θα αποτελείται μόνο από τα δικά τους ''θέλω΄΄ και απωθημένα ή τις προσωπικές επιλογές λαθεμένες και μη των ίδιων των νέων;
  Πυθαγόρας Κωνσταντίνος Ελευθεριάδης 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου